Onze vaste correspondent uit België, Jan Haerynck, zat in Venetië tussen de kunst. Nu is hij terug en er gebeurde meteen van alles in zijn land. Eerst de onthulling dat Leopold II Nederland had willen veroveren. Toen schrijfster Saskia de Coster die voor de rechter moet komen. Yasmine overleed. Karel van Miert viel dood uit een boom. Maar Vlaanderen rouwt nu vooral om Michael, king of pop.
Jan,
Hoe staat het ermee daar in België? Bizarre berichten bereiken me. Maar jij bent, begrijp ik een tijdje in Venetië geweest, wat maar bewijst dat je een bofkont bent. Wat deed je daar? Vast iets met moderne kunst. Zelf houd ik wel van moderne schilderijen, dat wil zeggen van sommige, maar als het gaat om draaiende objecten en om gemanipuleerde videobeelden die bedoeld zijn om mij bewust te maken van mijn kijkgedrag, of zoiets, dan haak ik meestal af. Ik vind: Een kunstding moet zoveel mogelijk zijn mond houden en een kunstenaar moet vooral niet teveel willen bedoelen. Noem me conservatief, noem me wat je wilt.
Nu over die bizarre kwesties. Allereerst is daar de zaak Leopold II, een Belgische koning. Miljoenen Congolezen zouden dankzij hem over de kling zijn gejaagd, dat was al bekend. Nu is er weer een boek waaruit blijkt dat hij ook plannen had om Nederland binnen te vallen. En wat nog niet meer. Leeft dat een beetje, die Leopold in België?
En dan is er nog de zaak Saskia de Coster. Ken je haar? Zij is in Nederland een veelgeprezen schrijfster. Anders dan ik. Ik ben ook schrijver, maar gefrustreerd. Vroeger was ik wel enorm geprezen, maar nu niet meer. Ik wist dit zelf allemaal ook niet, maar toevallig liep ik gisteren Freek de Jonge tegen het lijf, en die vertelde me dat allemaal. Hij bleek een groot kenner van mij zonder mij te kennen. Op vriendelijke toon hoor, daar niet van. Maar mijn gefrustreerdheid zou zitten achter mijn lelijke stukjes over hem. Ik kan me die stukjes niet herinneren, maar zal ze vast geschreven hebben.
Is Freek de Jonge trouwens ook zo beroemd in België? Ik vraag dat omdat ik weet dat Bram Vermeulen dat beslist wel was. Een goeie liedjeszanger overigens, die Bram. Maar een vermoeiend mens wel weer. Al schijn je dat soort dingen niet te mogen zeggen over de doden.
Na deze uitwijding over mij, nu weer terug bij de geprezen Saskia de Coster. Er speelt iets. Ze zou een ingezonden brief hebben geschreven onder een andere naam. Iets over vlees eten. En het schijnt dat ze daarvoor van de rechter vandaag een douw gaat krijgen. Hoe zit dat allemaal en hoe erg is het wat Saskia de Coster deed?
Nou Jan, laat horen!
Vriendelijke groet,
Joost.
***
Hoi Joost,
Jij zou als moderne kunst-hater in Venetië niet zo’n hemelse dagen als ik gekend hebben. Waar je ook kijkt, je komt er één of andere installatie tegen. Héérlijk. Als baby werd ik door mijn ouders meegesleurd naar allerlei tentoonstellingen. Later leerde ik door de flamboyante kunstpaus Jan Hoet vanuit mijn buik kijken. Venetië is daarom voor mij deze dagen één lang feest. Nee, ik hou ook niet van die kunsthistorische praatjes en de Biënnale zit in een dipje. Maar de kunst is verspreid over de hele stad en zorgt voor de ene verrassing na de andere. Dan weet jij wellicht niet dat je als Hollander erg trots kunt zijn op je land. In het landenpaviljoen van de Biënnale steekt de Nederlandse inzending met Fiona Tan er met kop en schouders boven uit. Komt daarbij dat het heerlijk wandelweer was en we gezelschap hadden van geweldige vrienden. Ik leerde er ook vijf dagen zonder laptop te leven. Enkel voor het hoogstnoodzakelijke keek ik ’s avonds in een Venetiaanse tuin even mijn mails na. Een mens zou dat meer moeten doen. Daar word je lekker rustig van. Je leeft dan veel meer op je eigen ritme.
Gisteravond kon ik het bij mijn thuiskomst natuurlijk niet laten om oververmoeid weer achter het scherm te zitten en de gemiste kranten uit te pluizen.
De socialistische voorvechter numero uno Karel van Miert is met een hartaanval van zijn tuinladder gevallen en kreeg talrijke pagina’s overzichten van leven en werk. Een imam had opgeroepen om in september -hier heb je nog een zomervakantie van twee lange maanden- niet naar scholen te gaan waar hoofddoekjes verboden zijn. Vlaanderen staat op zijn kop.
Ook veel aandacht ging uit naar de capriolen van Leopold II. Die wou inderdaad Nederland binnenvallen. In de jaren 1850 bereidde de toekomstige koning Leopold II, toen nog een jonge prins, een aanval op Nederland voor. Zo staat het toch te lezen in het nieuwe boek van journalist Kris Clerckx ‘Reizen in het spoor van Leopold II’. Professor-emeritus Lode Wils relativeert: ‘Plannen waren het nog niet, eerder hersenspinsels’.
Prins Leopold II zag het groots. Héél groots. Hij droomde van een nationaal imperium. ‘België moet de hoofdstad worden van het keizerrijk België, dat met de hulp van God zal bestaan uit Borneo, een aantal eilanden in de Stille Oceaan, enkele plaatsen in Afrika en Amerika, en eveneens gebieden van China en Japan’.
Helaas, God had een te overvolle agenda. Wat zou Leopold II nu opkijken dat zijn landje gewoon in twee, drie, vier delen wordt gesplitst. Inderdaad, enkele ‘fiere’ Vlamingen dromen nog van een Dietschland met Nederland en Noord-Frankrijk. Maar ze raken er niet uit of dan het Antwerps of het Amsterdams de officiële taal moet worden.
Erger is dat mijn favoriete Vlaamse schrijfster Saskia De Coster een gevangenschap boven het hoofd hangt. Plus elke dag een taai biefstuk.
Op 18 september 2008 publiceerde De Standaard een opiniestuk van de voorzitter van de Boerenbond, Piet Vanthemse, waarin hij de consumptie van vlees verdedigde. Twee dagen later verscheen er in dezelfde krant een lezersbrief waarin Vanthemse eens goed de mantel werd uitgeveegd. Het stuk was ondertekend met de naam Noël Devisch, de voorganger van Vanthemse bij de Boerenbond.
Heel snel bleek dat Noël Devisch nooit een reactie op het opiniestuk van Vanthemse heeft geschreven. De Boerenbond woedend en Devisch diende klacht in bij het Brusselse parket. Het onderzoek bracht aan het licht dat de bewuste brief bij wijze van grap via e-mail was verstuurd door Saskia De Coster.
Algemeen hoofdredacteur Peter Vandermeersch trok het boetekleed aan en gooide De Coster eruit. Zij schreef een maandelijkse column voor De Standaard. Het Brusselse parket vroeg dinsdag aan de raadkamer om Saskia door te verwijzen naar de correctionele rechtbank. Als dat gebeurt, riskeert ze een gevangenisstraf van acht dagen tot drie maanden en geldboete die kan oplopen tot 1.650 euro.
Maar ik heb haar aangeboden om de helft van de straf in haar plaats uit te zitten. Een gevangenis lijkt me een ideaal revalidatieoord en ik lust wel op tijd en stond een goed doorbakken biefstuk
De uitspraak is uitgesteld naar 14 juli.
De laatste uren trilt heel Vlaanderen van verdriet. De zeer populaire zangeres en televisiepresentatrice Yasmine heeft zich op 37-jarige leeftijd van het leven benomen. Zij was ook een icoon van de holebi-beweging. Tien jaar geleden kwam ze uit de kast en toen was dat hier nog zeer moedig. Ze huwde met de winnares van de tweede reeks van De Mol en samen kregen ze een dochtertje. In april van dit jaar gingen ze uit elkaar. Nu is ze dood. Liefdesverdriet. Vlaanderen huilt.
En opnieuw moeten de frontpagina’s van de kranten veranderd worden. Michael Jackson overleden aan hartstilstand. Vlaanderen trilt twee keer. Donderdag 25 juni donkere dag voor de showbizz.
Heel hartelijk,
Jan
DeContrabas meldt dat Yves Desmet, politiek hoofdredacteur van De Morgen, Saskia De Coster steunt: http://www.facebook.com/l/;http://www.decontrabas.com/de_contrabas/2009/06/yves-desmet-steunt-saskia-de-coster.html”
maar is Yves Desmet wél Yves Desmet?
Checken, jongens, checken
Aan Leopold II dankt Brussel enkele megalomane monumenten en haar prachtige avenues.
Een familielidvan een vriendin van me was kamerheer van deze Leopold en haar werd verteld dat de koning in het bed van zijn maitresse overleed waarna zijn dode corpus van een rots in de Ardennen werd gekukeld om het op een wandelongeluk te doen lijken.
Karel van Miert woonde op het platte land en zoals veel Belgen had ook hij een grote tun met diverse hoogstam fruitbomen.
Ik heb dit jaar weinig spreeuwen gezien en ondanks nog eeen late vorstperiode hangen de kersen hier weelderig aan de bomen en dat is van Miert mogeljk fataal geworden.
Heren, heren wat een sappige verhalen allemaal, lekker om bij wakker te worden, in de bieb dus. Juicy, tongue in cheek, ook nog een serieuze noot, de dag kan niet meer stuk. Yves de Smet, de politiek hoofdredacteur van de Morgen, vertelde mij ooit iets over de sandwich-formule van zijn krant. Dat zitten mijnheer en mevrouw aan het ontbijt, allebei een katern van de Morgen in de hand, en dan zegt mevrouw: kijk nou toch es wat ik me daar lees, en dan ontstaat er een wisselwerking tussen zacht en hard nieuws.
Enfin, Michael dood, een van mijn eerste singletjes was Ben. Of diie van de Poppies of the Middle of The Road. Respect voor Michael. Saskia de Koster is een lekker wijf, alleen is het nooit duidelijk of ze nou in de heren of in de dames is. Weet je nog Jan, toen in Watou, toen was ze daar weer met een vriendin, en ze hadden die kamer naast mij, in die verbouwde bierbrouwerij. God, wat maakte die twee een lawaai. Heb je Joost al verteld van die smeerlappen die jullie schitterende Watou-evenement proberen na te apen? En dat jullie nu godzijdank een festival hebben in het verre Brugge, of was het nou Hent. Kusje he.
Soms droom ik in stilte over de dag waarop Freek de Jonge sterft. Het zal een avontuurlijke dag worden die mij vanaf het beeldscherm zal toelachen. Een heus mediaspectakel. Ik weet zeker dat ik zal huilen, Freek is immers altijd heldhaftig, en velen zullen mijn voorbeeld volgen.
Of dat allemaal ook in België gaat lukken valt nog te bezien. De Vlaamse publieke omroep komt nogal droog van kloot over. Hoe dat komt.? Ik weet het niet. Maar dat Freek een zouteloos eerbetoon ten beurt gaat vallen op Canvas staat vast. Freek de Jonge is namelijk de Michael Jackson der lage landen. Er is leven na de dood. Ook in België.
“Freek de Jonge, de Michael Jackson der lage landen”. Misschien effe uitleggen Hannelore?
Met Youp van ‘t Hek , waarover Freek eens zei: “hij heeft heel wat in mijn mars’, is het heel wat treuriger gesteld.
Zelfs in de huiselijke kring van Youp doen Freek en Hella hun invloed gelden. Zo heeft ook Youp’s Debbie Petter onlangs in navolging van Freek’s Hella een boekje over haar Joodse achtergrond gepubliceerd.
Mag best hoor, maar het komt wat sneu over.
De vraag van Joost over Freek de Jonge aan Jan Haerynck lijkt niet binnengekomen.
Zo succesvol als Bram Vermeulen is Freek de Jonge niet in Belgie. Bij mijn weten trok hij in 2005 voor het laatst door Vlaanderen met de voorstelling “Cordon Sanitaire”. Voor 2010 scijnt wat recenter werk in de pijplijn naar Belgie te zitten.
Het verval van Freek is pijnlijk. De eerste vier shows van Neerlands Hoop in Bange Dagen waren revolutionair, voor die tijd althans, gelieve niet terug te luisteren. Ik ken een iemand en die heeft een tv-portret gemaakt van Freek, nou, dat was een ramp. De man is zich iedere seconde bewust van de camera, echt een totale ijdeltuit. Nou moet ik zeggen dat hij een paar jaar geleden een serie voor de VPRO heeft gemaakt, met allemaal van die deurtjes en luikjes, en daar zaten een paar juweeltjes tussen. We zouden onze helden wellicht wat meer respect moeten betonen, zoals de moffen dat doen, al draaien die vaak door, die hebben het nog steeds over Onkel Lou van Rees. Voorwaarde is wel dat ze op tijd het ondermaanse verlaten, om een deconfiture te voorkomen. Freek de Joge=Heintje Davids. De liedjes van Bram Vermeulen, brrrrr. Niveautje Bluf, hoe tik je zo´n Zweede eu, Acda en de Munnik etc. Vreeselijk. Geef mij maar Ramses, Frans Halsema, Armand desnoods. Ik had eens kennis aan een juffrouw en die had werkelijk alleen maar Nederlandstalige rommel, Acda en de Munnik, en keihard meezinge, nou dan is de liefde snel bekoeld, nietwaar. Rijmen en dichten zonder het hemd te lichten, zou mijn moeder zeggen.
Tja, ons Youp, zullen we het daar nooit over hebben. En al die moppies die dan een pamflet volschrijven omdat ze 1/8ste joods zijn. Gaan dan lekker rootsreizen maken naar Eilat, voor mijnjn part. Zo modieus, bah.
Waarom zijn er eigenlijk joden?
Vanwege Abraham, de mosterdman
@Napoleon
Beide zijn, of waren, gemaakt van het stof dat ‘freak-material’ heet. Beide gaan, of gingen, gehuld in rare pakjes. En.., beide hebben, of hadden, gevoel voor tragiek. De één is dood, maar de ander niet. Lang zullen ze zweven….
Ha Hannelore, interessante visie, zo had ik het nog niet bekeken.
@Haerynck
Kun je eens even uitleggen wat er zo bijzonder is aan die Nederlandse inzending? Het speciaal voor de biennale gemaakte materiaal was nogal plat, niet spannend. Ik ben benieuwd of ze dit ook hadden durven inzenden als er geen HD-beamers zouden zijn geweest. Het was leuk bij de gratie van scherpte. HD-beamers en mensenhaar (ook een succesnummer daar) en voor het echte onbegrijpelijke schroot: heule vage teksten met veel ‘discrepantie’ en ‘alienation’. Uiteraard had Nederland ook nog, zoals wel meer daar, de arrogantie om geen gastenboek neer te leggen.
Dus Haerynck, vond je Scandinavié en de VS niet veel meer tot de verbeelding spreken.
tekst bij schroot:
http://4.bp.blogspot.com/_USvhRHwupAo/SkVEXryiUBI/AAAAAAAAABc/CBiSmN64ibc/s1600-h/_6240038.jpg
De inzending van Fiona Tan is subliem. Dat schrijft ook de buitenlandse pers. Ze worden door acht eeuwen gescheiden, en zijn ze elkaars reisgenoten, de Venetiaanse koopman Marco Polo en de in Nederland wonende kunstenaar Fiona Tan (1966). Hij was de eerste Westerse reiziger die een ooggetuigenveslag gaf van Azië. Zij maakte voor het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië het videowerk ‘Disorient’ en reisde in Polo’s voetsporen door dezelfde landen. ‘Maar tegenover die haastige spoed stelt Tan rust en een integere betrokkenheid. Tan wakkert een gevoel van universele medemenselijkheid aan. Dat is een niet mis te verstande boodschap in deze tijden van doorgeschoten politieke polarisatie’, schreef het internationale kunsttijdschrijft art.
Bram Vermeulen was de Nederlandse lieveling iin Vlaanderen. Hij trad hier heel veel op en zijn optredens waren van een onthutsende schoonheid. Hij was ook heel erg geïntegreerd in de Belgische muziekwereld. Zijn al te vroege dood was dan ook een enorme schok in Vlaanderen. Dat hij een beetje druk was, vonden wij juist zo leuk.
Freek werd op handen gedragen in de jaren zeventig en tachtig. Maar toen liet hij Vlaanderen links liggen en Vlaanderen hem. Onder de veertig kent niemand hem nog. Hij is hier totaal artistiek dood.