Joost Niemöller vroeg Arthur van Amerongen gisteren om een recept en toen kwam die aan met iets wat duidelijk te hoog gegrepen was. Iets Turks. Daar was Joost niet blij mee, het leidde ook tot huiselijke twisten. Arthur gaat nu op de joodse toer qua eten. Om het nog moeilijker te maken. Joost moet van hem de halve stad door fietsen. Dat gaat niet goed aflopen op deze manier.

Ja, Arthur,
Ik weet niet of ik boos ben op jou, of op mezelf, maar een fijne dag is het niet vandaag. Dat komt, mijn vrouw las het weblog gisteravond, over wat jij had geschreven over die Taboule, en toen zei ze, ja daar heb ik nou zin in. Om zeven uur s’avonds! Ze had de hele dag gewerkt en nou wilde ze Taboule. Dus of ik nog eventjes de hele stad afwilde om iets te maken wat ik nog nooit had gemaakt. Ja, en dan kan ik daar zo sacherijnig van worden.

Dus de sfeer vanavond bij ons thuis was niet geweldig. Dat kun je je voorstellen. Dat met dat wat jij zei van na NOVA, nou dat kunnen we voor weken op de buik schrijven. Ik hoef al niet eens meer als het zo moet.
Ze begon ook al over wat jij had gezegd van die waterige tomaten. Ze zei je moet ze ook niet bij AH halen, jij haalt dat altijd. En dan maakt ze zo’n gebaar van lange tanden, wat ik echt haat. Dus toen zei ik trouw dan maar met die Arthur, die superman, en toen zei ze dat ga ik doen.

Nou. Dat gesprek schoot dus niet erg op. Ik begon toen nog over dat met die aardappelen en die karnemelk, maar toen zei ze steek maar in je reet die aardappelen. Ja, mijn vrouw kan soms behoorlijk grof zijn als ze kwaad is.
Toen heb ik maar snel een salade gemaakt met gebakken aardappeltjes, van die jonge, zonder die tomaten die nu nog steeds in de ijskast liggen. Wat ik zonde vind.

En daar zat ze toen weer met smaak van te smikkelen hoor, dat dan ook weer wel. Vrouwen.

Ja, jij word hier natuurlijk ook niet vrolijk van, dat begrijp ik wel. Je hebt best je best gedaan en alles met die recepten. En ondertussen kwamen er bij de reacties nog allerlei andere recepten langs zoals ‘spuitjes’, wat natuurlijk ‘spruitjes’ moet zijn, maar ‘spuitjes’ dat vind ik meer wat het eigenlijk is. Het spuit eruit van onderen. Flauw hè?

Nou Groenteman, wat wordt het vandaag?

O ja, en we hebben helemaal geen kinderen, dat zei m’n vrouw ook nog, waarom ik altijd zit te liegen. Ja, ik weet ook niet waarom, dat floepte er zomaar ineens uit.
Joost.

***

Don't fee the animals

Ja Joost, het is nooit goed met de vrouwtjes, vertel mij wat. Paula had vanmorgen het echtelijk bed opgemaakt – dat zegt jou natuurlijk niets, een echtelijk bed – en zij heeft de merkwaardige gewoonte om altijd wit beddengoed te gebruiken, dat is nou typisch weer iets uit Madrid. Ik sliep als kind onder een juten zak, die hoefde maman maar één keer in het half jaar uit te hangen.

Goed, de honden hadden net lekker zitten bouten in de tuin, ik druk in de weer met de tuinslang, springen Jagua en Fabia – je kent ze, het zijn 2 vrolijke Fransen – door het open raam, met die vieze poten op de witte lakens! Nou, toen waren de rapen gaar, heb je wel es van de Spaanse Furie gehoord? Ik zweer het je, die woont dus in Asuncion! Vandaag trouwens iets makkelijks op het menu: een simpele maar voedzame Wiedergutmachungsmultizuurkûl.

Klinkt ingewikkeld maar dat valt reuze mee, je moet er alleen wel de deur voor uit. Hier volgt je eerste opdracht, we gaan een rookworst kopen, dus spring maar op je trouwe tweewieler, de rit gaat eerst naar…… slagerij O.R.T. (onder rabbinaal toezicht) Marcus, in de Waalstraat op nummertje 17!

Dan ga je effekes schrikken want een kosjere rookworst is duur, alsof je een emmer leegschudt. Reken gerust op 20 eurootjes, maar dan heb je ook een flinke joekel. Het zit zo: er zijn maar tweehonderd gezinnen in Amsterdam met een kosjere huishouding. Je moet een kosjere slagerij dus niet zien als handel, dan kan je beter iets anders gaan doen. Ik hoorde trouwens uit betrouwbare bron – Leon de Winter – dat slagerij Marcus een dealtje heeft met justitie, dat alle bajescliënten nu dagelijks een kosjere maaltijd krijgen. Er zitten nogal wat Israëlische vrinden vast in onze penitentiaire inrichtingen, vandaar. Die dreigden naar de Anne Frank Stichting te stappen, en voordat je het weet heb je dan een Nederlandse Dreyfuss-affaire.

Schwein in Asuncion

Kijk, ik snap jouw vrouw ook wel, die liep natuurlijk te watertanden toen ze dat las, van die taboule. Ik had je trouwens nog zo gezegd, praat niet zo veel over mij, daar krijg je alleen maar narigheid van. Maar goed, jij weet het zoals altijd weer beter, en ik laat mijn humeur niet bederven door jouw akkefietjes en haarkloverijen, daar is mijn Wiedergutmachungsmultizuurkûl veels te lekker voor.

Goed, je slikt even en rekent die rookworst af. Dan rij je naar Mo in de Molukkenstraat en koop je een pond merguez. Doe de groeten aan zijn zoon Ab, dat die zich geen zorgen hoeft te maken over mij omdat de crack in Paraguay veel goedkoper is dan bij hem. Lekker puh en sliep uit! Koop ook een fles Mecca Cola voor het goede doel, dan kan je Allah’s eigen priklimonade straks lekker gaan shaken met de vieux van Clareyn, en dan ben je weer helemaal het mannetje thuis.

Oh, voor ik het vergeet, heb je die aardappelen gisteren echt in je gat gestoken? Dat hoeft niet in je nadeel te werken, want tegen deze tijd zijn ze nu wel beetgaar, maar dan moet je ze er nu als de wiedeweerga uithalen, anders krijg je puree en dat combineert niet fijn met zuurkool. Over Sauerkraut gesproken, ik ken hier ene Ulf, die heeft nog bij de Rote Armee Fraktion gezeten. Toen is hij naar Namibië gevlucht en vervolgens maar naar Paraguay. Hij is een darwinistisch angehaucht bioloog en weet alles van de malariamug. Voor een ouwe communist heeft hij behoorlijk rechtse opvattingen, we lachen heel wat af in zijn hut in de Chaco. Ulf maakt zijn eigen zuurkool en Sekt, en dat bij 45 graden! Hij heeft een Indiaanse vriendin van veertien waarbij hij een zoon heeft geschopt. Echt, een goeie gast, en zijn zuurkool is meesterlijk.

Man man, wat ik zit ik toch weer te zemelen vandaag, kok, blijf bij je aanrecht! Even resumeren, we hebben de rookworst, we hebben de merguez, dus wat ontbreekt er nog? Jawel, de unverfrohrene Eisbein, in het kader van de Wiedergutmachung. De multikulirabilia hadden we net al aangeschaft.

In wezen is het gewoon een varkenspoot, maar Fredje de Leeuw in de Utrechtsestraat (want daar gaat de tocht nu heen) krijgt zo een vulgaire term niet uit zijn mond, vandaar Eisbein. Ik denk dat je inmiddels niet genoeg baar geld bij je hebt – tenzij je hebt gepoft bij Marcus, maar dat lijkt me sterk – en ik raad je aan om nu vast de creditcard van je meissie in je portefeuille te schuiven. Laat je trouwens niet inpalmen door Fredje, want voordat je het weet zit je thuis met tassen vol Wagyu, Rubia Gallega, Ternere Gallega, Bresse-gevogelte en de onvermijdelijke truffels (Fred smijt daar werkelijk mee). Ik stuurde eens een intellectueel uitgedaagd neukertje van me (je weet wie ik bedoel, dat dikkertje) naar Fred, eveneens voor Eisbein, en toen kwam dat mormel terug met een Pata Negra-varkenspoot, godverdomme! 1239 euro! Met deze Eisbein ben je makkelijk klaar voor 163 euro, inclusief BTW. Zet het anders gewoon op de rekening van Ronald Hoeben, die houdt wel van een goeie witz op zijn tijd.

Tijd om naar huis te rijden, maar eerst nog even lang bij de Gall & Gall bij jou om de hoek, neem je ledenkaart mee. Heel simpel: vier flessen Hans Kellergeister voor de prijs van drie, en als ze die niet hebben twee Riesling van Dopf, je weet wel, uit de Elzas. Of andere twee Gewürztraminers. Thuis aangekomen pak je de grootste pan. Daarin giet je de wijn, en daarna pleur je de hallale merguez en de gutbürgerliche Eisbein erbij. Godverdomme, de zuurkool vergeten! Hup naar Appie, die hebben vast wel biologische (kuch) zuurkool uit het vat. Doe er wat komijn bij, 2 geschilde rode uien, 2 rode pepertjes, een paar kummeltjes en laat het 3 uur staan. Nooit mandarijnen, godverdomme, ik ken mensen die dat doen en die moeten dood. Of banaan met zuurkool, ook al zoiets.

De kosjere rookworst stoof je aan het einde 5 minuutjes mee. Keurig op het bordje leggen, de zuurkool, piepers er omheen, worst in het midden: Ein Riesen Fest! En we hebben het dus nooit meer over de oorlog! Alle Menschen brüder werden, jetzt, maintenaint, love & peace generation.

Tuur doet aan fundraising

Wij Hollanders associëren zuurkool niet onmiddellijk met een zomerse dag, maar kom daar maar es mee aan in de Elzas. Die lachen je uit in je gezicht! Dus, aan de slag Kumpel, damage control, maak juffrouw Niemöller nou maar gelukkig, en dan leggen jullie de agenda’s naast elkaar, en dan prikken jullie een zondagmorgen in september, zo’n hitsige Indian Summer-ochtend, en dan komt alles weer goed. En wat zeggen we dan: bedankt voor de Tip van Tuur!

P.s. De restjes geef je dan aan die Riffijnen die altijd bij jou voor de deur staan te blowen. De alcohol is er dan wel uitgestoofd en dat restant Eisbein, ach, dat noem je gewoon hmaar, ezel dus. Ook niet des hallals, maar met het poepertje van onze burrito zijn de heren zo vertrouwd dat het inmiddels gemeengoed is geworden in die koeltoer. Ezeltje dek je, hoe heette dat ook weer, vroeger, toen mensen elkaar nog hielpen met de voedselvoorziening.