Het was de wind vandaag. Het waren de waaiers. Het was het land van Vincent van Gogh. Waar waren de witte paarden? Waar is het gele huis? Waarom draaide Armstrong de nek van Contador om?
Arles is de poort van de Camargue. Daar woonde een vrouw die Van Gogh nog had gekend. Ze werd 122. Voorbij Arles beginnen de rietvelden en daar is de wind. Kijk, het spiegelende water van de Rhône. Mooi hoor. Hier was ook het beroemde gele huis van Van Gogh, maar dat is verwoest in de oorlog. Hier zijn de beroemde witte paarden. Wild en wit. Maar er zijn er niet veel meer wild. Ze worden gevoederd voor de toeristen.
Maar dan! De morele winnaar wordt Armstrong! Hij zit in een kopgroep. Het is de wind. De rest is er vanaf gewaaid. Wind. Waaiers. Het peleton breekt. Het kraakt, het breekt. Kijk nou toch eens! Wat is dit leuk! Niks geen gereken!
Het gat wordt niet groter en niet kleiner. Het is een morele afstand. Armstrong deelt de stalorders uit. Draaien! Zo is gemeen toch weer leuk. De nek van Contador wordt omgedraaid. Die gaan wegblijven Maarten! In het peleton lopen renners te linkeballen.
Ja, dit was het slachtveld in de Camargue, waar de wind de hoofdrolspeler was.



Schitterende groepsfoto van het landvee. Dat zien die jongens niet, he, als ze met zo’n ziedende vaart door de Franse glooiingen haasten.