Over het nieuws, dus
Arthur van Amerongen en Joost Niemöller hebben op deze site een soort van correspondentie lopen. Ach, de trouwe bezoekers weten dat wel. Met de vakantietijd kwam de klad erin. Arthur in Rio, Joost in Zeeland. Nu komen ze weer op gang. Het idee is ook een nieuwe serie te starten; niet meer over het koken, maar over het nieuws. Maar gaat dat wel lukken? In deze eerste aflevering gaat het ook over het nieuws, laten we het zo zeggen. Arthur pleurt er rustig een recept voor linzen tussendoor.
Rio de Janeiro...
He Arthur,
Hoe is die? Jij was in Brazilië niet, op vakantie in Rio. Ik ken het alleen van de verhalen hoor, en van een boek dat ik al sinds de jaren tachtig heb, van de fotograaf Bruce Weber. Schitterend boek, het heet weinig origineel O Rio de Janeiro, en het is van een aanhoudende geilheid. Maar dan dus mooi. Ach, je kent het vast. Ik doe er een paar foto’s van bij. Voor op de koffietafel, als je die hebt. (Ik niet. Ik weet niet eens wat een koffietafel is.)
Oké, gaan we niet door met het koken? Het kost me wat moeite om er afscheid van te nemen, niet van het koken zelf (vandaag overigens een volle groentesoep, lekker scherp aangemaakt…mmm!) maar weer van het ouwehoeren d’r over.
Toch is het tijd voor iets anders. Na zo’n vakantie heb je dat gevoel, niet? Ik wel. Iets anders. Maar ook weer een beetje hetzelfde. Ik dacht aan het nieuws. Dat ik jou dan niet vraag Arthur wat gaan we eten vandaag, maar Arthur heb je dit ook gezien? En dan kom ik met iets uit het nieuws.
Dan kunnen we het altijd nog over koken hebben, als dat zo te pas komt.
Leven en sterven in Rio
Ik heb maar liefst vijfhonderd kilometer gefietst, dat mag ook wel in de krant. Op één dag een keer honderd kilometer, van Middelburg tot Brielle, de ene dam na de andere. De mensen in Zeeland zijn aardig! In de Randstad komt je op een bepaald moment de hufterzone binnen. Dat was zeg maar even voor Brielle. Nog steeds landschappelijk, maar niet mooi meer. Boerderijen met woeste honden achter de hekken. We reden Brielle binnen bij de Vinex wijk en de eerste mens daar was een allochtoon die stond te bellen. Brommers. Oké, we waren weer thuis.
Bij Noordwijk duwde een kerel van zestig een jongetje de berm in omdat die fietste op het voetpad. Die jongen lag daar, die vent schold rustig door. En andere vent begon weer tegen die kerel te schreeuwen, dat jongetje stond op, begon tegen die vent van zestig… Dat soort dingen had ik in tien dagen Zeeland niet meegemaakt. Ik weet niet of het iets zegt. Het kan toeval zijn.
In Rio gebeurt het
Hier in Amsterdam staat alles in het teken van het geweld. Een directrice van een kinderopvang, een Turkse vrouw die van aanpakken wist, werd opgewacht door ‘een man’ om drie uur s’ middags doodgestoken toen ze haar auto wilde instappen. Geuzeveld. Een stukje verderop in Nieuw West werd een Surinamer in zijn auto doorzeeft met een automatisch pistool. Hij leeft nog. In de Bijlmer is het het ene schietincident na het andere, om vrouwen, dat soort dingen. Een wapenhandel werd leeggeroofd in de westelijke haven, las ik in de Telegraaf. Trouwens een pistool daar kom je zo aan, aldus dit verhaal in de Spits.
http://www.spitsnieuws.nl/archives/provinciaal/2009/08/voor_200_euro_een_pistool.html
Zomer in Amsterdam.
Wees blij dat je in het vredige Zuid Amerika woont, Joost.
***
Big Jesus
Ha die Joost, jij zegt altijd dat schrijven net is als neuken en fietsen: je verleert het nooit. Nou ben ik in Amsterdam regelmatig frontaal met mijn tets op het asfalt gesmakt, en dan gleed ik nog even door en dan hingen de vellen van mijn bek, je kent dat wel, dat je je een week niet in de kroeg kunt vertonen, dat het gaat zweren usw. En neuken, tja, een kind kan de was doen. En inzake het schrijven: ik heb me vandaag achter de laptop moeten slepen en we kijken wel waar het schip strandt. Wat jouw huishoudelijke mededelingen betreft het volgende: ik heb gisteren voor Paulita en Trinidad mijn overbekende macrobiotische linzenschotel gemaakt, naar een recept van Esau, en ik ben dientengevolge vandaag nogal winderig. Nu zit ik gelukkig in de tuin te tikken, het waait een beetje, maar Jagua (of Fabia, daar wil ik vanaf zijn) heeft net een enorme drol gekakt en ik zoek mij al een half uur wezenloos. Die rotbeesten schijten vaak in een geniepig hoekje in de boomgaard, het liefst achter de bananenbomen, en dan begin ik daar maar in het wilde weg te spuiten, zoals vandaag, maar de meur is niet weg.
kanswijk
Mooi hoor, wat je over Zeeland schrijft, het maakte mij weemoedig omdat het me deed denken aan het Nederland van mijn jeugd, toen alles nog goed was. Houten vakantiehuisjes die naar groene zeep roken, eindeloos pimpampetten, voor rukken was ik nog te jong. Jammer dat Hans Warren niet meer leeft. Hoe is de Provinciale Zeeuws Courant tegenwoordig, daar is Hans Warren begonnen, nietwaar? Gerard Reve begon na de oorlog bij het Nieuw Israëlitisch Weekblad, vanwege het personeelstekort, wist jij dat? Ik heb daar ook nog voor geschreven, maar dat bewaar ik voor een andere maal. Wat voor soort allochtoon stond te bellen in Brielle, heb je een beschrijving, stond hij in een telefooncel? In dat geval is het geen dealer, wat een dealer heeft meerdere mobieltjes tot zijn beschikking. Wel typisch dat jij hem er nou precies weer uitpikte, jij was natuurlijk bang dat hij met zijn vuile klauwen aan onze roomblanke Zeeuwse dochters zou zitten. Ach, Godfried Bomans had liever niet dat zijn dochter met een neger thuiskwam, het is van alle tijden zal ik maar zeggen. Ben je nog in Kadzand – hoe schrijf je dat ook al weer – geweest? Daar zie onze bloemen der natie, kotsend in portieken, vaak bouwvakkers uit mij onbekende dorpen in Friesland, en die hebben dan het hele jaar gespaard voor een verregenden vakans in Kadzand, ik begrijp dat nooit zo goed. Overigens heeft Maarten Biesheuvel een prachtig verhaal geschreven over Zeeland, dat hij in een kroeg zit en tegen zo’n Zeeuw zegt dat hij schrijver is. Die Zeeuw wordt dan heel boos, dat Maarten betaald wordt voor een “opwalling”, het staat in Brommer op zondag, of Brommer op zee, je weet toch.
Her name was Lola
Ja, ik moest wel schrikken van al dat geweld bij jullie. Ik heb godverdomme twee weken door Brazilië gereisd, en daar is het pais en vree. Goed, in Sao Paolo liep het even uit de hand, een nerveuze crackdealer, je kent dat wel, maar uiteindelijk gaf hij mij toch de juiste portie voor de afgesproken 25 reaaltjes, dat is iets meer dan10 euri.
Je zegt dat we het vaker over het nieuws moeten hebben, omdat dat gretig gelezen wordt, zeg maar de formule van Welingelichte Kringen. Welnu, heb je dat verhaal meegekregen van die twee Engelse toeristen die de Braziliaanse politie probeerden te belazeren. Schitterend. Het waren volgens O Globo rechtenstudentes maar ze zagen er uit als twee biggen. Ze kwamen op het lumineuze idee om hun reisverzekering te activeren. Goed, die twee hangbuikzwijntjes gingen naar de politie van Rio de Janeiro, die hebben toch niks te doen, en zeiden dat hun bagage was gestolen in het hotel. De waarde van de vermiste goederen bedroeg rond de 1000 euro. De politieman in kwestie was zo aardig om even mee me te lopen naar het hotel, noem het nazorg, en daar lagen alle gestolen spulletjes keurig in de kast! Bueno, de dames konden meteen door naar de bajes van Rio, en toen begon het leuk te worden. Ik zag ze op het Braziliaanse nieuws, tranen met tuiten, en er is niets zo weerzinwekkend als een jankende Britse big. Ze kwamen dus die bajes binnen en toen vroeg een vrouwelijke Bubba of de dames soms lesbisch waren. Daar geloofde ik dus helemaal niets van. Stel, Joost, jij wordt opgepakt in Tanger met wat softdrugs en je moet brommen. Denk je dat er dan ook maar iemand is die beleefd aan jou gaat vragen of je homosueel bent? Als vriend geef ik je het volgende dwingende advies, mocht je onverhoopt in zo een netelige situatie terecht komen: zorg dat je onmiddellijk het bruidje wordt van Grote Mo, dan zit (laat dat zitten trouwens maar even zitten de eerste weken) jij gebeiteld, zeker wat de hasjtoevoer betreft.
caipi
Die twee biggen zijn dus weer vrij, maar ze moeten een maand op het showproces wachten, in het verre Rio. En maak klagen, die kutbritten. Mijn moeder zaliger zou trouwens naar aanleiding van die lesbo-kwestie gezegd hebben: op elk potje past een deksel, dus die meiden moeten niet zo zeuren.
jezusje
Ik wilde hier even bij laten, als opwarmertje, en bovendien zijn al jouw cybervrinden toch op vakantie, dus ik schrijf voor de kat haar kut. Met Gata en haar vier beeldige kittens gaat trouwens alles goed hoor, leuk dat je er naar vroeg. Ze slapen in het huisje van Trini, de Madrileense vriendin van Paula die je op de kiekjes kunt bewonderen. Dat huisje staat in de boomgaard en is normaal gesproken bestemd voor de empleada, de dienstbode. Die heb ik moeten ontslaan, je weet wel, toen Paula onverwacht thuis kwam usw. Hoe is het trouwens met het literaire seizoen, is dat al bijna geopend? Wordt het een hete herfst vol knetterende letteren, en dan niet vanwege de linzen? Oh ja, in de volgende post zal ik je wat meer verklappen over onze vakantie in Brazilië, we houden het dus nog even luchtig. Daarom, op veler verzoek, pleur ik er toch maar effekes een receppie in, here we go:
oeps
GEKRUIDE LINZENSCHOTEL
Van de dagelijkse maaltijd van de Noord-Afrikanen zal vaak een soep op basis van bonen of linzen en groenten deel uitmaken. Je komt er ook veel tagines tegen: dit zijn gerechten die heel langzaam worden gestoofd in een aardewerk pot boven een houtkoolvuur of een zeer lage warmtebron, en gegeten worden door er eenmaal gerezen brood (khobz) in te dopen. Veganisten dienen de yoghurt weg te laten.
225 g rode linzen
1 ui, in ringen gesneden
¾ theelepel kurkuma
2 tomaten, in stukjes
2 teentjes knoflook
1 theelepel gemalen komijnzaad (djinten)
1 theelepel gemberpoeder (djahé)
¼ theelepel kaneelpoeder
¼ theelepel chilipoeder
2 eetlepels verse koriander, fijngehakt
1 eetlepel olie
peper
zout
Doe eerst de linzen met de helft van de uiringen en de kurkuma in een pan. Giet er kokend water overheen tot de linzen net onder staan. Breng ze aan de kook en laat de linzen in 15 minuten bijna gaar worden op een lage warmtebron. Het kookwater is dan bijna geheel opgenomen.
Verhit terwijl de linzen koken de olie in een pan die groot genoeg is om later ook de linzen te bevatten. Fruit hierin gedurende 5 minuten de andere helft van de uiringen.
Voeg dan knoflook, komijnzaad, gemberpoeder, kaneel en chilipoeder toe en fruit alles al roerend nog 1 – 2 minuten. Doe de tomaten erbij en schep alles goed om.
Doe de linzen zodra ze klaar zijn bij de gefruite ingrediënten en roer voorzichtig tot alles goed vermengd is. Breng op smaak met peper en zout. Bestrooi het gerecht met de koriander. Roer en laat alles nog 2 – 3 minuten op de warmtebron staan voordat u het opdient met warm pitabrood en yoghurt.
4 – 6 personen
voor- / bereidingstijd : 10 / 20 minuten
land : Algerije / Marokko
gerechtsoort : veganistisch gerecht
jappie in Rio
Smakelijk, lieverd!
En hier zijn ze dan, the two little piggies!
http://i.thisislondon.co.uk/i/pix/2009/07/students-brazil-415×275.jpg
Ronnie pigs
Ha Vinque, Ronnie is goed he, de ouwe is gelukkig weer op vrije voeten. Ik blijf zijn “No One Is Innocent (aka “The Biggest Blow (A Punk Prayer)”) met The Sex Pistols en “Carnival In Rio (Punk Was)” van Die Toten Hosen
toch lekker curieus vinden. Wat zal er op hem geproost zijn in de Margate-pub in Londen.
Dacht dat ie allang dood was.
Maar hij was vrijgelaten, ja.
Willie DeVille is wel dood.
Jammer.
Groot muzikant en muziekkenner.
Ja, shit, Willy ook al weer dood. Nou moet ik zeggen dat ik weinig meer van hem gehoord heb de laatste twee decennia. Ik heb hem nog eens mogen zien in Paradiso, het was toch wel een medisch wondertje hoor. Leeft Eelco Gelling eigenlijk nog?
Die “oeps”-schotel lijkt mij wat aantrekkelijker dan die linzen-zooi.
Maar dan i.p.v. met die Bratwurst( dat buitenlandse vreten, wat mot ik ‘r mee?) gewoon lekker krokant gebakken speklapjes.
En veel uitjes uit de wijffes..
(ja nu weten we het wel weer!)
En wat daardoorheen huppelende MadameJeannetjes.
En ‘n kwak Ajvar.
Lekker, kappie’s!
Ja Jelle, bedankt, nu is Joost in de war, hij zit met een pincet de oerhollandse linzen uit zijn te bord te vissen, en die moet hij dan vervangen door FremdKorpertjes als Madame Jeanet en Ajvar.
Zit net naar ‘m te kijken.
Denk naar zijn laatste optreden in Paradiso, 2006.
Zag er al slecht uit, de man.
Maar mooi optreden.
Ik heb ‘m verscheidene keren live gezien, eerst op Pinkpop, en ong. 12 jaar later in Paradiso, begin ‘90.
Eelco Gelling?
Van Kuipje en de Sneeuwstormpjes?
Goeie gitarist.
Hoor ik niks meer van, maar dat komt, ik heb sinds 2 maanden last van hardnekkige oorsuizingen en verregaande doofheid.
Wel zo rustig, overigens.
Nix gemerkt van een inval v/d pliessie in een naburig huizenblokje.
Zwaar bewapend, helmen, kogelvrije vesten…
Ik woon heerlijk rustig, op dit moment.
Jelle,
Wist je dat Willy in Amerika nauwelijks bekend was?
Heel curieus.
Ik sprak onlangs een dame die uit New Orleans komt, en alles weet over de muziekscene, maar DeVille? Nooit van gehoord.
Yep, Joost,
Willy was wereldberoemd in Europa, vooral in Nederland en Duitsland.
Maar zo zijn er nog wel wat meer begenadigde Amerikaanse muzikanten die hetzelfde hebben mogen meemaken.
Daar zou je toch behoorlijk de Delta-Blues van krijgen.
Kijk ‘m daar zitten met dat kipje(?) in zijn handen en die olijke oogjes op die wonderschone foto!
@jelle 23:55h walgelijke slijmbal.
Nee,
Arthur,
Die linzen d’r uitpeuteren en de Madammekes afdekken met een paar scheppen jonge kapsijndertjes .
Dat kwakje ajvar mag dan wel overbodig zijn, achteraf.
“Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten zegt:
13 augustus 2009 om 00:03
@jelle 23:55h walgelijke slijmbal.”
Hoe zulks?
Zo van Frik,
Het is geen kip, maar ik ben vergeten wat het wel was.
Wat zijn we trouwens grimmig ineens.
Jelle,
Ik ken ook een goed andersom voorbeeld: The Grateful Dead. Garcia en Weir gaven eens een acoustisch duo optreden in de Melkweg, ik was erbij, maar het maakte niks los in dit landje. Volgens mij was het ook hun enige optreden hier, de grootste live act in de VS!
Eenmaal in de VS hoorde ik waanzinnig goede acts op de radio, met name erg goede country, die alhier weer geen deuk insloeg. Wat is de moraal van dit verhaal? Ik zou het niet weten.
Kikkererwten zijn de toekomst. Geweld in water, net ontsproten en voorverpakt in blik.
@Joost 00:11h
Ik maak nu éénmaal van mijn hart geen moordkuil. Ja, daar krijg je problemen mee tegenwoordig.
Joost,
toch heb ik de “Dead” nog ‘n urenlang optreden op “Rockpalast” zien geven.
Jaren geleden alweer, ‘81.
In Duitsland wereldberoemder dan in Nederland, kennelijk.
Maar goed,
Garcia/Weir acoustisch, da’s toch weer anders dan de complete band.
De “Dead” was inderdaad een van de cult-bands in de US.
Altijd volle stadions.
Maar inderdaad:
Jenever Kantelle,
waarom valt ‘t ene lekkerder dan ‘t andere, hiero of daaro?
Dit is je reinste Godslastering. Bah, van Amerongen! Dat had ik niet achter je gezocht. Waar moet dit nog heen?
Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten zegt:
13 augustus 2009 om 00:21
“Ik maak nu éénmaal van mijn hart geen moordkuil. Ja, daar krijg je problemen mee tegenwoordig.”
Arme schat…
Dominee Dirkstra, wat bedoelt u? Dat ik Christo in zijn kruis heb gefotografeerd? Moet hij er maar niet zo bij gaan staan, de stumper, in Rio notabene, die poel van zonde.
@jelle 00:36h
Ik ook van jou. Zo kwam het eens voor dat ik in mijn gat werd gebeten door een rond dwalende kuthond met een heel verkeerde instelling over goed en kwaad. Dan kom je thuis en gaat boeken lezen over dat thema. Staand en grimmig bladerend door de bladzijden.
Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten zegt:
13 augustus 2009 om 00:51
Frik,
laat me raden:
Staand en grimmig, kuthond?
Duitse Staander.
Hoef je niet verder voor te bladeren.
Overigens verdient het aanbeveling de aanbevolen hoeveelheden van de bovenstaande receptuur te verhonderdduizendvoudigen, evenals het aantal geadviseerde disgenoten. En dat dan per straat.
Het zijn gewoon luie flikkers bij die zakkenvullers die “O Rio de Janeiro” uitgeverij. Kijk die foto 6613. Aanschouw de ultieme schoonheid van dat manmens! Toverachtig! Drukken die totale volidioten dat af op een midden pagina. Met een naad. En nietjes.
Frik, ik kan de homsuele medemens zeker aanraden dit boek aan te schaffen, mocht deze het aantreffen op een boekenmarkt, want er valt meer homosueels aan te genieten dan zeg maar zoals ik ben. Oké hier en daar een nietje.
Dit is de meest epische homosociale adoratie van man tot man ooit. Met slechts een niet te noemen en vergeven enkel foutje. Uit het immer geniale Brazilië. De onvolkomen schoonheid in uitvoering. Ik buig en kan slechts adoreren.
http://www.youtube.com/watch?v=Zi4nXSwDYTc
abhahahahahah dude that was fucking hilarious.
Nou, dan zijn we weer terug bij “AF”.
Waren we potverdorie nog zo leuk op weg met z’n allen om ergens te komen…
Frik,
Ik begrijp best dat hele lelijke dingen ergens ook heel mooi kunnen zijn, maar er zijn grenzen.
Het vreemde is, Joost, dat de perfectie zo saai is als het graf van de onbekende soldaat en dat je juist net wil weten wie dat nou dan wel niet was.
Arthur wat heb je nou weer uitgehaald na die crackdeal?
http://www.cnn.com/2009/WORLD/americas/08/12/brazil.tv.host/index.html?eref=rss_latest
Ondertussen liggen in Charles Dickens-achtige verpleeghuizen bejaarden onmenselijk wreed weg te teren, terwijl ze daarbij nog kans lopen seksueel te worden misbruikt. De managers van zulke tehuizen zijn ondertussen niet vies van een bonusje.
Waarom hoor ik daar niemand over?
Is dat minder belangrijk dan die kut-Marokkanen en die klote-islamisering?
Volgens schattingen van de WHO zijn er dankzij de kredietcrisis in een jaar tijd zo’n honderd miljoen hongerlijders bij gekomen. Daarbij verbleekt wat mij betreft de Holocaust.
De kredietcrisis is geen natuurverschijnsel.
Er zijn schuldigen aan te wijzen, en fouten in het systeem.
There’s something rotten in the state of neoliberalism.
Overbodige kantoorbouw is daar maar één voorbeeld van.
Ah Nico – hebzucht bedoel je?
Spilzucht en graaigier?
En je wilt regels en toezicht zeker?
Wordt aan gewerkt hoor!
kees,jeannette,rene,edith,pluu 12-08-09 19:50:14 7 augustus is helaas de topmuzikant en grote vriend van Thea en Cees Veerman[poessie] Willie deVille overleden. Dankzij deze artiest en de vriendschap van Cees,Thea en Willie speelden de Cats Aglowband samen met Cees in het voorprogramma op het 30 jarige jubileum van Willie wat vorig jaar 7 juli werd gevierd in het koninklijke Carre te Amsterdam waar ook wij aanwezig waren. Met dit unieke optreden zal Willie deVille ons altijd doen herinneren aan dit concert.
Sorry, vergeten, maar er werd gevraagd naar Willy en dit heb ik nog even weten weg te plukken van de website van The Cats, waarvan zanger Cees Veerman een grote vriend was van Willy, dus dan weet Arthur weer wat meer.
Die foto’s van jou met Muntz deden me al een beetje denken aan de ‘Great rock and roll swindle’ Daar gaan die drummer en die gitarist van de Sex Pistols met manager Mcclaren op bezoek bij Bigs in Brazil. Had het toen nog goed voor elkaar daar die Bigs. Lekkere Braziliaanse chiquas, booze en alle dagen feest. Ook nog een scene met nazi op driewieler op strand. Schneller, schneller……
‘No one is Innocent’ is een geweldig nummer:
God save politicians God save our friends the pigs
God save Idi Amin and god save Ronald Biggs
God save all us sinners God save your blackest sheep
God save the good samaritan and god save the worthless creep
Zou het geen geweldig idee zijn om die Frans M. eens te enthousiasmeren voor zo’n project?
Laat je Jan Rot of Akkerman overvliegen of Eelco G.
Jij dan samen met Frans in Goering pak (dat blauwe) met een hermelijnen sjaal.
Een refrein heb ik al:
Paranoia Paraquay het is geweldig hier.
De vrouwen hebben pikken
Niets is nog halal
De nachten zwoel en eindeloos.
Het zuipen kost geen bal.
Toch bid ik tot de Here
Ach haal me hier vandaan
Om nog één keer door te zakken
In de eeuwige Jordaan.
Mooi, al het eerbetoon aan Willy, ik was volstrekt onbekend met die link naar The Cats. Ik vind the Cats wereldklasse, die muziek staat nog steeds overeind. En Piet Veerman, die had het ook zwaar hoor, die deed niet onder voor Willy. Bah, dan de Earrings, die enge Barry Hay, die wordt nog eens tachtig op deze manier, dat schiet allemaal niet op. Tja, en Ronnie the Great Trainrobber, ik voel me gevlijd. Mijn strafblad beperkt zich echter tot overtredingen van de opiumwet, al had ik hier en daar graag wat mensen afgeknald. In Paraguay kan ik dat laten doen, een (slordige) huurmoordenaar doet 120 euro, contant. Maar dan moet ik de mensen die ik op het oog heb, eerst laten overvliegen, en dan wordt het prijzig. Ik zal eens met Muntz gaan overleggen, de winter staat voor jelui deur, zijn blauwe Hawia-hemd is inmiddels gewassen en gestreken, zo vernam ik van zijn lief Carla, hij is dus op ramkoers. Aloha!
Vinque, deze is ook goed, uit de Great Rock and Roll Swindle: Black Arabs, maar die kende je vast al.
http://www.youtube.com/watch?v=mZmZ1Z9o73E
Ron, Wallace Souza en zijn zoon Raphael zijn hard werkende mensen, steunpilaren van de nieuwe wereldmacht Brazilie. Ik ga ze es een blommetje sturen, dat zal ze opfleuren. Kan jij geen demonstratie voor ze organiseren, in de Haag? De Souzas vrij, nu! Agorra!
Wonderschoon refrein, Vinque. De line up van het illustere ensemble, de hitpotentie, de ritmiek, alles klopt.
Nu maar de zangkunst onder de knie krijgen en alles komt goed.
Het lijkt me trouwens een heerlijk recept. Zoals alle gerechten met yoghurt. Thurken kunnen er ook wat van. Ik noem een Iskender Kebab:
http://www.tastyweb.nl/recept/iskender/kebab
Dat zijn pas prachtige uitwassen. De liefde van de man gaat door de maag. Kan iemand dit in het Arabisch vertalen?
Ik zal een poging wagen in het Berberiaans.
Al habibia djel hombre zoef zoef door estómago.
Volgens mij was het Carmiggelt. Niet Bomans.
Nou weet ik het ook niet meer, Philippine. Google biedt geen raad, misschien weet Joost het nog, die is wat ouder dan ik. Carmiggelt was toch wel erg braaf, althans, dat dacht zijn vrouw al die jaren. Renate Rubinstein heeft het in ieder geval niet gezegd, dat van die zwarte schoonzoon of iets in die geest.
Joost, wie heeft dat nou gezegd, dat van die niet zo ideale zwarte schoonzoon, hupsakee, pleur er een quizz tegen aan!
Dat was toch Archie Bunker?
Wim Sonneveld natuurlijk.
Hé, Arthur, wist je dat toen Jip Golsteyn ooit tegen Barry Hay zei tijdens een interview: “Jij bent de minst getalenteerde Earring”, Hay hem het raam uit had willen flikkeren?
Ach ja, Hayse Haagse bluf hé….
Die George Kooymans, die deugt tenminste, net als Ceasar en Rinus.
Die zijn gewoon zichzelf gebleven, net als die jonkies van de Cats.
Die Catsdrummer is ook al niet meer, tijdens een geslaagde levertransplantatie begaf zijn hart het.
Wat zullen die artsen gebaald hebben, zo’n operatie is nogal intensief en duurt lang, en dan gaat ie toch nog.
Zuipen natuurlijk, die Tee Set zanger is ook tenonder gegaan aan de drank, leverkanker.
Net als Hazes, ook allemaal rond de 53 jaar!!
En die Bonnie St.Claire zuipt maar door…
Misschien iets voor een nieuwe rubriek Joost: “Arthur, wat drinken we vandaag?”
Een Sapje?
Een Spaatje met citroen?
Kamillethee?
Mogelijkheden zat!
Ai….
Vergeet ik haast dat ik ook al 51 ben en een slok op een borrel drink…
Watgaattietijdtochverrektesnelzeg.
(hik)
Pop music has done more for oral intercourse than anything else. And vice versa.
Volendam rules!
Wat je zegt, Barry.
De TROS wijdt vele uren zendtijd aan Volendamse charmezangers, en Wakker Nederland zal daarbij straks niet achterblijven!
Volendam: het Mekka van de PVV en de Telegraaf Holding.
Volendam rules?
Sorry jongens, dat is rull…eh Bullshit.
Je gaat dat in het gespreide bedje lulletje J.Shit toch niet verwarren, vergelijken met die oer-popgroepen Left Side, Jen Rog, BZN, die vroeger keihard moesten knokken om hun muziekale koppies boven water te houden omdat zij in de schaduw stonden van The Cats die ook begonnen met zelfgebouwde gitaren omdat ze die nieuw niet konden betalen?
Jan Shit is een farce, een joke, een uitgedraaide verwende rolmops die het verleden van Volendam compleet verwoest.
Die soap is helemaal het EINDE.
Van Volendam wel te verstaan.
zottehond zegt:
14 augustus 2009 om 07:27
Wat je zegt!
Dit is al dertig jaar lang zo, wat de Telegraaf betreft.
Helaas bestond toen de PVV nog niet.
Of het moet al zijn de Piet Veerman Vereniging.
Goeiedag.
En dat van onze belastingcenten.
Gelukkig weet de belastingdienst Jantje S. ook te vinden.
Vroeger ontsproten (ontspruitten) artiesten nog spontaan.
Tegenwoordig worden ze gekweekt, met alle rotte gevolgen vandien.
Nog even over Willy. Coole gast was dat.
In mijn herinnering trad hij op bij Rockpalast in de jaren 80 en bleef het publiek maar gillen om hardrock van een band die daarna zou optreden.
De zichtbaar ontdane Willy gaf als afscheid de Hitlergroet aan het fluitende publiek.
Ja hij was niet dom.
Piet, hij is goed! Ik las net dat Bonnie (kom je buiten spelen) heloemaal geen alcoholiste was omdat ze zich altijd keurig bleef kleden en zich opmaakte. Ha! Jip, van de Telegraaf. Dat verhaal dat hij een stomdronken Kim Wilde op zijn kanapee legdem daar geloof ik dus niks van. Ik vond Jip wel curieus, bij de Telegraaf, al had hij een merkwaardig kapsel. Ik denk dat Joost hem wel gekend heeft. Het blijft topch raar, over muziek schrijven voor de telegraaf. Ik ben de laatste die Jan Spier, alias Koos Tak, heeft geinterviewd, die was helemaal kapot gemaakt door Rijk, en Eelke. Die schreef in zijn vrije tijd haikus. Dat was ook al zo een lieve man, hij woonde inderdaad in een prachtig huis in Abcoude. Zijn iets jongere vriendin – nog steeds oud, dat wel – zat in een tuinhuisje te aquareliseren, ik kwam om negen uur in de ochtend met 2 puike witte wijnen aanzetten bij ons Jan, die gingen meteen open, en toen slopen we op kousenvoeten naar het tuinhuisje. Begint met dat wiojf toch een partij te schreeuwen! Jan, godverdomme, je zit weer te zuipen, val me niet lastig, ouwe lul. Mooi interview kortom. Volendammers deugen bij voorbaat niet omdat ze katholiek zijn. Aan de andere kant: in Marken zit geen muziek.
Het is alarmerend stil rond Jan Smit. Gelukkig hebben we Gordon. Wat ik leuk vind is dat die ex van ons Jan met die kale Wesly gaat, en dat die dan moet verkassen naar Munchen, en wellicht daarna naar Dnjepr Donetzk, en daar spreken ze geen Spaans.
Gelukkig heeft Jantje zijn moeder nog, die wanneer het stil is graag de honneurs waarneemt.
Klontie, als je zo op afstand woont zoals ik, en dan Nederland tot je toeneemt in gedoseerde porties, dan is het dus Jan Smit, Gordon, en die Von der Dunk. Veel meer niet. En nu is het nog zomer bij jullie. Ik ben inmiddels behoorlijk aan het recuperen hoor, flesje wijn bij de Chinees, nu een medicinaal biertje, en zo meteen naar de favela, een heel klein krekvredespijpje roken met de roodhuiden of wat daar voor door gaat. In de hangmat wel te verstaan, en bediend natuulijk, door Pocahontas. De Marokkaanse versier van die schitterewnde film heet Pakdiehandtas. Was het Disney. Diney heeft een eigen straat in Asuncion, vanwege zijn onvermoeibare inzet voor het 3e en 4 rijk, samen met Ford en Lindhberg, of was het nou Lindbergh. Goed boek trouwens, van Philiph Roth. Is het waar wat Joost mij influisterde, die 6 ton voor AFTH?
@ Arthur:
Is het waar wat Joost mij influisterde, die 6 ton voor AFTH?
Dat weet ik niet, ik loop achter, AFTH?
“Pakdiehandtas” wahaha!
Ik wacht nog op de verfilming van “The last of the Maroccans”, met Marcouch als Chingacook in de hoofdrol.
En als tegenspeler Job Cohen die de rol van Maqua heeft, kan er leuk aan toe gaan zeg.
Welnu, ik ga weer terug naar mijn restauraties, heb het druk maar kom af en toe wel effe kijke.
@ Arthur
630.000 euro, om precies te zijn.
Het Parool meldde afgelopen donderdag op de voorpagina dat Van der Heijden van Querido is overgestapt naar De Bezige Bij.
“Wat de reden voor zijn overstap is, is niet bekend. Van der Heijden [...] was niet voor commentaar bereikbaar. Maar in 2003, bij zijn 25-jarig schrijversjubileum, kwamen er barstjes in de relatie. Van der Heijden was vertoornd omdat Querido niets rondom die heugelijke datum had georganiseerd.
Hij dreigde de uitgeverij te verlaten. ‘Weten ze dat ze de kip met de gouden eieren aan het slachten zijn?’ zei hij in deze krant. Hij bleef toch, ook omdat hij de voorschotten (630.000 euro) die hij kreeg na het ondertekenen van een contract, nog niet had terugbetaald. De vraag is of De Bezige Bij garant staat voor eventuele openstaande rekeningen bij Querido. Niemand bij de uitgeverijen wil reageren op de transfer.”
Het is een verwend kind, die A.F.Th.
Ik weet nog dat Querido in datzelfde jaar 2003 ter promotie van zijn roman De Movo tapes het restaurant van het Amstel Hotel afhuurde om er de verzamelde pers op een exquis diner te trakteren. Het NOS Journaal maakte er opnames. Vervolgens begon A.F.Th. te mekkeren over dat jubileum.
Ook wil ik u de volgende inside-story niet onthouden. Querido stelde aan Thomas Rosenboom een kamer op de uitgeverij beschikbaar om daar aan zijn nieuwe, binnenkort verschijnende roman Zoete mond te schrijven. Het personeel kreeg de instructie dit vooral niet aan A.F.Th. te vertellen, want die zou zich dan wel eens achtergesteld kunnen voelen.
Ach…zo.
Het wapen van Geldrop dus.
Arthur, heb je dit gezien?
http://www.youtube.com/watch?v=wUp2KkTYfdo
hé turos, leuk om je nog eens te zien, al is het dan op foto in het mij zeer na aan het hart liggende brazilie, wanneer ontmoeten we elkaar in madrid voor hét interview aller tijden over je boek paranoia paraguya, heb er deze ochtend in gelezen en het is werkelijk een meesterwerk maar we gaan er hard tegenaan in het interview, keihard kritisch, broeder! zodat iedereen denkt dat we elkaar naar het leven staan, ik ga even naar de buurt van het sint-pietersstation in gent om te kijken of ze daar lekkere ijs hebben én sigaretten -lekker zwart roken, ieder zijn eigen vorm van avontuur
afschuwelijke ijs, mijn merk van sigaretten niet, very hot met die gruwelijke brache en al rokend betrapt door mijn dokter
al had Jip een merkwaardig kapsel
I’ll say..! Hij had een grote bos moedeloos schaamhaar waar hij tot overmaat van ramp een scheiding opzij in kamde..en de rest dan gewoon stug naar beneden over de oren; soort divi-diviboom. Het was een hele verbetering toen hij de scheiding voortaan in het midden legde
Geniaal is dat – op den duur ben je als toeschouwer verdomd overal blij mee, al was milimeteren de enige oplossing geweest natuurlijk
Ik weet eigenlijk niet of het toeval was dat hij zich vaak liet vergezellen door een zanger die door een wrede ziekte helemaall geen haar had; niks, nada – zelfs geen wenkbrauwen