vlees
Hij is weer terug, de kookrubriek van Arthur van Amerongen en Joost Niemöller. Er waren wat probleempjes tussendoor. Eén van de dingen zal Arthur zelf uitleggen. En dan gaat het vanzelf over de dood, maar ook over een postkantoor. Die dingen houden verband. Van begrafenissen krijg je trouwens altijd honger. Ze schijnen ook lustopwekkend te zijn, maar daarover gaat het nu even niet.
Beste Arthur,
Net nog was ik bij het postkantoor.
Zou jij een roman lezen die zo begon? Ik wel. Ik vind het postkantoor een mooi, poëtisch ding. Wij hebben een soort van verdeelcentrum in de buurt. Mazzel. Het was er koel. Ik kwam binnen. Er stond een man die naar zijn pensioen nog wat doorwerkt in het postkantoor. Ik zei: “Het is lekker koel hier.” Hij zei: “Wij zijn altijd koel.” Pure poëzie, vind ik dat. Hij bedoelde het niet als grapje, en dat vond ik ook al zo mooi.
Wij zijn altijd koel.
In de stad is het helemaal niet koel. Er hangt een klamme hitte. Gisteren waren de Finnen weer massaal terug gekomen. (Je weet, ik heb het niet op die Geenstijl taal, maar deze vind ik echt een stijlbloempje.) Met vers opgeschoren koppen, de scooters nog meer opgevoerd, karden ze loeihard over de fietspaden, tegen de rijrichting in. Een klein meisje zei tegen haar moeder: “Mamma, dat mag toch helemaal niet zo hard?” De moeder zweeg. Hier in Amsterdam spreken we vaak niet over dit soort dingen. Je wordt er zo moe van en er is toch niks aan te doen. Een Surinaamse vrouw op de fiets, zware boodschappentassen aan het stuur, werd bijna geschept door de langsrazende Finnen. Nee-schudend keek ze me aan. Ik keek terug. We begrepen elkaar.
Als je dit leest, Arthur, is er waarschijnlijk een noodweer uitgebroken. Ik had het hier nog over met de man van het postkantoor. Hij wist het zat: Er komen gevaarlijke windstoten. Er is weeralarm afgekondigd. Maar nu is er alleen nog die klamme, afwachtende hitte. Gelukkig is het in het postkantoor altijd koel, weer of geen weer.
Hebben jullie in Paraguay eigenlijk postkantoren? Vast wel. Postkantoren over de hele wereld zijn onverstoorbaar hetzelfde. Alsof er geen email bestaat. Toen ik in Texas woonde, had je daar een postkantoor, waar onverstoorbare, gezette negers werkten, precies dezelfde die je ook aantrof onder het treinpersoneel. Altijd oudbollige grapjes makend. Geweldig vind ik dat.
mooi boek
Een roman over een postbode, dat zou nog wat zijn. Niet dat die niet al geschreven zijn. Er is een prachtig, dik boek over, Mailman, in het Nederlands vertaald als Postbode. Bijna vijfhonderd bladzijden die ik in één adem uitlas. Het gaat over een man die niet spoort, en de post achterhoudt. Ik zie op de achterflap dat Mailman verfilmd zal worden. De schrijver is J. Robert Lennon. Hij is nog jong. Het is een schitterend boek. Maar in Nederland totaal geflopt. Hoe kan dat nou?
Je zult het wel niet erg vinden dat ik je recept van de gefrituurde Marsen uit Schotland gisteren maar heb overgeslagen, aangezien ik liever gewoon een Mars heb, en dat dus ook niet doe. Postbodes zijn ook altijd een beetje dik. Ze zeulen die fietsen voort, en hebben dan ook een weinig flatterende band schuin over hun buik.
Vroeger had je nog melkmannen. Dit verdwijnt allemaal.
Ja, een lekkere retro maaltijd, daar zou ik wel zin in hebben!
Je nostalgische vriend, Joost.
***
Dood waar is uw prikkel
Zeg, vriend, wij moeten het eens over de dood hebben (ik ga straks op jouw huishoudelijke mededeling in hoor). Het is zomer bij jullie, en dan denk je niet zo vaak aan Hem, maar binnenkort is het weer herfst bij jullie, en dan maakt hij zijn rondjes door Mokum en dan mag je hopen dat hij je dit keer overslaat.
In de zomer gaan mensen ook dood hoor, lieve Joost, nu net weer de voorname acteur, ik ben de kluts kwijt welke het precies was, het was een ooit een omvangrijke artistenfamilie, inmiddels allemaal naar god, godverdomme, wat kan het ineens hard gaan. Je had Peter, Kees en die ene die altijd zo vrolijk berichtte uit Frankrijk.
Ik kom graag op begraafplaatsen, en vooral die van Asunción. Ik sprak daar een soort tuinman aan, hij had een zwarte cape om, en die zei dat ik niet hoefde te reserveren: “Mijnheer Van Amerongen, ik heb u gevolgd, desnoods ruimen wij wat graven voor u, ik zorg er voor dat u een mooi stekje krijgt”.
Begraven kost hier niks, bij jullie ben je al snel een paar ruggen kwijt, en dat is dan zonder een fatsoenlijke nazit met de nodige drankjes. Nu denk jij: mijnheer Van Amerongen is depressief en suïcidaal, ik moet halsoverkop naar het verre Paraguay vliegen om hem te redden. Niets van dat alles Joost, ik ben weer eens met drinken gestopt, na een binge van ruim drie weken. Dat is allemaal de schuld van Trini, de beste vriendin van Paula, die moest zo nodig om vakantie in Zuid-Amerika en dat hebben we geweten hoor.
Boom des levens
Ken je dat nog, van vroeger, dat je niet meer kunt stoppen? Dan drink je de katers gewoon weg, weken lang, en dan zit je uiteindelijk met de gebakken peren. Zoals je weet ben ik een opgeruimd persoon, zeldzaam licht, en meestal ben ik er van overtuigd dat ik het eeuwige leven heb. Dan draai ik keihard Forever Young van Alphaville (of Modern Talking, daar wil ik van af zijn). Je kent dat wel, van die muziek waar je euforisch van wordt.
Maar goed, dan stop ik dus met drinken, en dan zijn die eerste nachten genadeloos. Dan lig ik te woelen, en dan denk ik, shit, wellicht ben ik ook eens aan de beurt, en wat dan? Ik pak dan altijd The Blind Watchmaker, van Richard Dawkins, die ligt op mijn nachtkastje. Dat is fijne en vooral troostende literatuur als je doodsangsten uitstaat. ’s Anderendaags ga ik dan naar het kerkhof.
In Amsterdam ging ik meestal naar Zorgvliet, daar liggen veel bekende Nederlanders, dat helpt. Ken je dat graf van Brood, met die engel? Daar liggen vaak lege flessen van Hermans favoriete likeur, ik meen Kahlua.
Hoop!
Zo kende ik een man die zich had dood gezopen. Op zijn kist hadden zijn vrienden een volle fles ouwe jenever gezet, van een ranzig merk, dat vond ik slordig. Ik bedoel, koop dan Van Wees. Ik word altijd erg vrolijk van mijn bezoekjes aan begraafplaatsen, ken je dat? Daarom moet je je nooit laten cremeren hoor, Joost, hoe kan ik je dan ooit opzoeken immers? Of je as wordt op een asakker uitgestrooid, of over de Amstel, en dat is toch minder tastbaar dan een graf.
Ik ben eens twee volle dagen op zoek geweest naar het graf van mijn held Egon Erwin Kisch, in Praag. Uiteindelijk bleek hij gecremeerd te zijn, zo hoorde ik van zo een slome Tsjech, en uiteindelijk vond ik zijn Egons beeldje op een immens asakker. Dat beeldje was al twee keer gestolen door een fan, en dit was dus de derde replica. Pero Bueno.
Dat verhaal van Hunter S. Thompson is mooi hè, dat die lancering van het raketje waarin zijn as zat mislukte. Dat kwam natuurlijk door Jonkie Dep, die moest weer vooraan staan met zijn snufferd, alsof hij nog met Mr. Gonzo op school had gezeten!
Hodie mihi, cras tibi
Op La Recoleta in Asunción kan je gewoon in de graven kijken, die laten ze expres open zodat de nabestaanden het ontbindingsproces kunnen volgen, dat heeft iets met Indianen te maken, ik zoek dat nog wel eens voor je uit. De schedels lachen je overal toe, en dat vind ik gezellig.
Ik was eens op de joodsche begraafplaats in Algiers, en daar had je dat ook. Daar echter hadden muzelmannen alle graven opengebroken, dat schijnen ze leuk te vinden daar. Oh ja, en de meeste graven waren opgevrolijkt met swastika’s. Wat is toch met die Mohammedanen, dat ze dooie joden niet eens met rust kunnen laten. Ik moet ineens denken aan dat prachtige nummer van Hans Dorrestein, De Necrofiel. Zijn zus had toch die niet bestaande ziekte, dat je altijd moe bent, daar heeft ze een hele bestseller over geschreven. Waarom doe jij dat niet, dan kan je gaan rentenieren. Net als Jeroen Brouwers.
Goed, inmiddels ben ik aan de beterende hand, mijn meissie is op familiebezoek in Madrid, ik sta er alleen voor met de drie honden en de zes katten, en de boomgaard niet te vergeten. Het is hier een stralende dag, de lente meldt zich, en ik ga es therapeutisch in de aarde wroeten, als een zwijn.
slordig
Oh shit, jouw huishoudelijke mededelingen, ik was het bijna vergeten!
Postkantoor, was dat geen boek van die beste Bukowski? Toen ik 20 was, had ik een sticker op mijn ouwe schrijfmachine, van het degelijke merk Adler, geplakt. Daarop stond, nou jij weer, Bukowski for president! Ach, ik was een jonge hond, nietwaar? Nu denk ik, al dat gezuip is toch nergens goed voor, en je krijgt er acne van.
Ik kwam vroeger graag op dat mooie postkantoor achter het Paleis op de dam, daar kon ik uren zitten, dat ging toen makkelijk want ik had een uitkering. Ik probeerde dan te schrijven, dat ging dan meestal niet, en dan ging ik maar naar de Zeedijk, een mens moet toch wat tegen de verveling. Maar goed, die parel is ook al weer naar de Palestijnen geholpen door de Partij van de Arbeid.
Zeg, wat die Finnen betreft, het is weer ramadan bij jullie hè, hier merk je daar niks van. Straks is het weer het suikerfeest, dan moet je effe niet naar Tuschinski of City gaan hoor, voor je eigen veiligheid.
Wij hebben hier dus geen Marokkanen maar wel een postkantoor, een prachtige ouderwetse, waar nog echte mensen werken en waar je ansichtkaarten kan kopen en postzegels. Niet te filmen! Hier heb je nog zoiets als dienstverlening, en nu ga ik geen flauwe grap maken over spotgoedkope bordelen.
Slotakkoord
Aaaaah, op de valreep nog een leuk idee voor een Brabantse koffietafel, heel geschikt na een begrafenis.
Bereidingstijd: 30-60 minuten
Keuken: Nederlands
Smaak: Anders
Techniek: N.v.t.
Soort gerecht: Anders
Benodigdheden:
Boerenmik
krentenmik
wittemik
kaas
vleeswaren
zoetzure augurkjes
zilveruitjes
plakjes tomaat
plakjes komkommer
sla
zoet beleg
Brabants brood als boerenmik, krentenmik en wittemik staat mooi op tafel.
Mikken zijn ronde broden die op de vloer van de oven worden gebakken.
Natuurlijk kunt je ook verschillende broodjes en boterhammen op tafel zetten, waarde vrind.
Bereidingswijze
Echte boter, lekkere kazen en nog vèèl meer.
Uiteraard hoort er bij brood beleg.
Verse roomboter is in ieder geval onmisbaar.
En wat zou een Hollandse broodmaaltijd zijn zonder kaas?
Maak een uitgebreide kaasplank met verse (boeren-) kazen.
Kazen van verschillende leeftijden en/of kazen met verschillende smaken: kaas met bieslook, nagelkaas, kaas met brandnetel, etc.
Eieren kunnen in allerlei variaties op de dis verschijnen; gekookt, gebakken, in een omelet of in de vorm van een uitsmijter met verse boerenham.
Een weelderig gevulde schaal met verschillende soorten vleeswaren als ham, boerenmetworst, leverworst, rosbief, ontbijtspek en zure zult krijgt ook z’n plekje op de tafel.
Geef er zoetzure augurkjes, zilveruitjes, plakken tomaat en komkommer en verse blaadjes sla bij.
Ook zoet beleg als honing, stroop, hagelslag, chocoladepasta en eigen gemaakte jams mogen niet ontbreken.
Diverse soorten ontbijtkoek horen er ook bij.
Serveertips
Tenslotte mag een pot verse koffie natuurlijk niet ontbreken, en een vat oude jenever van het merk Van Wees, als uitsmijter
Eet smakelijk en:
MEMENTO MORI!
Ik miste de chocolademelk
.
Wat de keuze tussen begraven of cremeren nogal eens bepaalt is het ruimen van graven na een X aantal jaar. Hangt beetje af van de gemeente, maar eeuwig liggen is zeldzaam.
Persoonlijk vind ik een mooie urn, ze zijn er, voor Nederland de beste optie.
Fijn verhaal!! Succes met dat niet drinken. Duurt maar paar dagen joh en dan nog jaartje of 13 slaap problemen maar dat moet in Nuestra Señora Santa María geen probleem zijn.
Ik zag dat je nog genoemd werd Joost in de HP. In dat stuk over Bril. Ik heb in mijn leven maar één keer Bril gelezen. Dat boekje over Napoleon. Vond hem bijna goed, die Bril. Daar heeft dat artikel in de HP wel voorgoed een einde aan gemaakt.
Stond ook een vermakelijk stuk in over de Tempelberg. Waarom staan er eigenlijk exakt op die plek 2 heidense gebouwen?
Zou het toch een complot zijn?
Zeg Tuur toen mijn vrouw en ik nog in Nederland woonde had ze altijd een stenen kruik met korenwijn in de vriezer staan, dat vergif was dikker als dieselolie maar zij zweerde er bij, jij als ervaringsdeskundige welk merk was dat?
Willem, je moet de Roggenaer hebben van A. van Wees, 15 jaar oud. Kost wat maar dan heb je ook wat.
http://www.de-ooievaar.nl/geneversvolgorde.php?id=146
Ik zit nu aan het sap, netje pomelos gekocht, 10 kilo, voor 2 euri, het is voor niks. Ik haat pellen, dus ik flikker ze met schil en al in de keukenmachine, van Philips. Proost!
Vinnie, recupereren duurt bij mij drie etmalen. Dan ga ik vervolgens in de Spartaanse modus, zwemmen om 5 uur in de ochtend etc. Alles went hoor. Ze moeten eens een leger archeologen onder die kutheuvel in Jeruzalem laten graven, dan zijn we in een paar dagen van het hele gezijk af. Het enige geloofwaardige feit m.b.t. de Moria-berg is de een voetafdruk van het paard van Mo, Buraq, ergens in een steentje. Mo steeg daar ter hemel, op zijn peerd. Het paard is daarom het enige dier dat niet mishandeld wordt door bijvoorbeeld Egyptenaren.
Zowaar een kiek gevonden van het hemelse schillenpaard:
http://jeugdsentimenten.net/wordpress/wp-content/uploads/2005/01/mr_ed.jpg
Was het niet: “Dood waar is uw prikkel, Hel waar is uw macht”? Of zoiets?
Mijn grootmoeder schijnt zoiets te hebben gezegd vlak voordat zij haar laatste adem uitblies….
Waar komt dat vandaan?
Bijbel?
Er steeg in die contreien vroeger al zoveel ten hemel en in de lucht; je vraagt je af hoe dat ze het nog zolang zonder vluchtleiding hebben kunnen uitgehouden.
1 Korinthiërs 15, mijn beste Piet, dat is uit het Nieuwe Testament, en dus inderdaad uit de bijbel. De bijbel van de christenmenschen wel te verstaan. Een fijne zondag toegewenst!
55 Dood, waar is uw prikkel? Hel, waar is uw overwinning?
56 De prikkel nu des doods is de zonde; en de kracht der zonde is de wet.
57 Maar Gode zij dank, Die ons de overwinning geeft door onzen Heere Jezus Christus.
58 Zo dan, mijn geliefde broeders! Zijt standvastig, onbewegelijk, altijd overvloedig zijnde in het werk des Heeren, als die weet, dat uw arbeid niet ijdel is in den Heere.
Arthur, is er dan nóg een Bijbel, naast die van de christenmensch?
En nog bedankt!
Die fijne zondag moet lukken, ik ga een gigantische broodmaaltijd in elkaar frutselen.
Een kakkerlak dood, de zaterdagkrant heeft overwonnen! Staat niet in de bijbel, maar er is substantieel bewijs voor zijn dood.
Leuk gevonden van Frikschoten! Hele luchtvloten en af en aan vliegende fladdereraars. Moet een beestenbende zijn geweest!
Professor van Frikschoten, daar had men de engelen voor, die alles in goede banen leidden.
Piet, dan wil ik je deze niet onthouden, een leuk verhaal uit Johannes 6. Dat zie ik Mo de profeet nog niet zo snel doen.
1 Daarna ging Jezus naar de overkant van het Meer van Galilea (ook wel het Meer van Tiberias genoemd). 2 Een grote menigte mensen volgde hem, omdat ze gezien hadden welke wondertekenen hij bij zieken deed. 3 Jezus ging de berg op, en ging daar met zijn leerlingen zitten. 4 Het was kort voor het Joodse pesachfeest.
5 Toen Jezus om zich heen keek en zag dat die menigte naar hem toe kwam, vroeg hij aan Filippus: ‘Waar kunnen we brood kopen om deze mensen te eten te geven?’ 6 Hij vroeg dat om Filippus op de proef te stellen, want zelf wist hij al wat hij zou gaan doen. 7 Filippus antwoordde: ‘Zelfs tweehonderd denarie zou niet voldoende zijn om iedereen een klein stukje brood te geven.’ 8 Een van de leerlingen, Andreas, de broer van Simon Petrus, zei: 9 ‘Er is hier wel een jongen met vijf gerstebroden en twee vissen – maar wat hebben we daaraan voor zo veel mensen?’ 10 Jezus zei: ‘Laat iedereen gaan zitten.’ Er was daar veel gras, en ze gingen zitten; er waren ongeveer vijfduizend mannen. 11 Jezus nam de broden, sprak het dankgebed uit en verdeelde het brood onder de mensen die er zaten. Hij gaf hun ook vis, zo veel als ze wilden. 12 Toen iedereen volop gegeten had zei hij tegen zijn leerlingen: ‘Verzamel nu de overgebleven stukken brood, zodat er niets verloren gaat.’ 13 Dat deden ze en ze vulden twaalf manden met wat overgebleven was van de vijf gerstebroden die men had gegeten. 14 Toen de mensen het wonderteken dat hij gedaan had zagen, zeiden ze: ‘Hij moet wel de profeet zijn die in de wereld zou komen.’ 15 Jezus begreep dat ze hem wilden dwingen om mee te gaan en hem dan tot koning zouden uitroepen. Daarom trok hij zich terug op de berg, alleen.
Oh Piet, op de valreep, dat van die berg, aan het einde, dat hebben de Mohammedanen dan weer uit de bijbel gejat, dat snap je he. Zo klaar als een klont!
Arthur, dat bedoelde ik nu ook weer niet met die gigantische broodmaaltijd!
Het is me duidelijk, ja.
Net als dat Mohammedanen wel meer jatten dan alleen bergen.
Drank is net als geloof, je raakt het nooit meer kwijt hé. Tis dan wel weer sneu voor de horeca daar in Paraquay.
Zorg dat je snel je kwade sappen kwijtraakt.
Het is wel vreemd dat het paard nou persé naar die plek vloog. Waarom niet naar een andere stad. Het is toch net alsof het een gedirigeerde zaak is. Ik meen dat die hele stad toch helemaal niet in de koran voorkomt?
Er schijnt een stelletje joden te zijn die de twee bouwsels op die berg willen opblazen. Dat zou me wel een klap geven zeg.
De tempeliers hebben daar wel opgravingen gedaan en volgens kwade tongen vonden ze het bewijs dat niet Jezus maar een plaatsvervanger voor hem in de plaats is gekruisigd. Een verhaal dat door de islamieten ook wordt verteld. Niet origineel trouwens want afkomstig uit vroeg christelijke apocrieven.
Jaja, Mo van de Berg, beter bekend als Mozes.
Voor Arthur, van Piet Verdriet:
DE DOOD ALS VERLOSSER
Kom nu, met uw donker, diep erbarmen
Eindelijke Dood.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw armen
Rusten als het kind op moeders schoot.
Laat mij veilig door de schaduw uwer groote
Vleugelen gedekt
Slapen gaan, het moede oog gesloten
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.
(Jaqueline E. van der Waals)
@Piet Klont
Gedicht van grote schoonheid. Bedankt.
Op de grafsteen van Spile Milligan staat: I told you I was ill.
Ook mooi hoor. Hier ligt Poot en hij is dood, dat is ook een klassieker.
Toetssteen, you’re welcome, ik heb nog een paar van zulke fraaie, uit een prachtig gedichtenbundel welke mijn dierbare moeke mij heeft nagelaten.
Vroeger zag ik daar niets in, nu pas dringt de schoonheid er van tot mij door, slome sukkel die ik ben.
Ik kreeg dit boek omdat ik zo’n beetje de enige (in de ogen van moeke) was die zich gevoelig toonde voor het kunstzinnige.
Maar ik hanteer slechts de penselen, de pen gebruik ik niet om te schrijven, maar om mee te tekenen.
En @Arthur: Deze lijkt me dan ook wel aan jou besteed:
“Hier ligt tandarts J. Verhullen
Zijn allerlaatste gat te vullen”.
Ik wil niet eens een grafsteen. Weet je wel wat dat kost? Daar kan je 10 flessen cognac voor kopen uit de tijd van Napoleon!
@Van Frikschoten:
Wat moet jij nu met 10 flessen cognac in je graf?
@Piet Klont 00:06h
Dacht je dat ik het zo ver laat komen?
Het beste kan je aan de dood denken als je aan een, in Extra, X.O, Napoléon, gedrenkte tuit van een Havanna lurkt. Dan leef je tenminste nog.
Je kan ook wel vanuit Zeeland via Zandvoort naar Haarlem fietsen met een kapot zadel. Ja, dan heb je ook wel het besef te leven. Maar het is toch minder. Of anders. Laat ik het zo zeggen. Dat Spartaanse bewijzen dat het gestel vol op in functie is en nog jaren mee gaat. Is ook mooi, hoor. Maar wat zou het lullig zijn als, dan net op zo’n verkwikkende tocht, dat je meedogenloos word aangereden door een bezopen feestmuts in een vrachtwagen die er net een CD van Janis Joplin in wilde steken.
Dat dagelijks ritje naar de slijter is al avontuurlijk genoeg. En de dood weet je toch wel te vinden. Die heeft daar voor doorgeleerd namelijk.
@:Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten 00:09:
Nee, volgens mij kom je niet verder dan vijf flessen.
Geniet er evenwel van, het is je gegund!
Tuur, mocht je dit nog lezen voor een eventuele opname in het Dr. Mengele Delirium Institut in Asunción. Ik heb van uit een mannen-supporten-mannen-gevoel met je meegedaan gisteren. De fles bleef op de kurk! Goffedomme, kerel!
In bed heb ik de facking Tweede Wereld oorlog meegemaakt. Ik zakte door het ijs voor de brug bij Bartlehiem en werd beschoten vanuit de Ardennen. Toen moest ik nog een keer dat zelfde stukje en viel ik op het ijs. Iemand schaatste net over mijn vingers heen. Alles er af! Plassen bloed en lachende mensen. Er reden tanks in colonne door de straat op weg naar het Leidseplein maar toen ze mij zagen draaide de loop van de grootste naar het raam waar ik voor stond. “Je mot in de plee gaan zitten onder de trap”, want dat had ik wel eens gehoord ergens. Dat het trappenhuis meestal overeind blijft als ze bombarderen. Verder moest er met een opblaasboot naar de Dirk van den Broek gepeddeld worden want de dijken waren ook doorgebroken inmiddels. Ik kwam aan met een buitenboordmotor. Met een flinke hap lucht, onder water, een ruitje intikken daar en conserven, kaarsen, lampolie en kattevreten inslaan. Jaloerse mensen die op de terugweg met huisraad smijten in de straatrivier. It’s a long way to Amersfoort. En al dat denderde in nog geen halve minuut door mijn hoofd. Wat een misère! Daar raakt een normaal mens al van aan de drank. Ik zie mezelf niet als een uitzondering.
Shit. Zit ik in het verkeerde topic.
Maakt niet uit, het blijft lachen!