Waar Mohammed wachtte
Op de tv en in de bladen en kranten wordt Theo van Gogh herdacht. Vijf jaar alweer. Arthur van Amerongen en Joost Niemöller kunnen niet achterblijven. Er zijn nog zoveel verhalen onverteld gebleven. En zeker het echte verhaal is nooit in kaart gebracht: Wat had Theo nu precies met de islam?
Hier gebeurde het
J: Goh, Arthur, dat zou je misschien niet denken maar er is dezer dagen in Nederland veel aandacht voor Theo van Gogh. Zo zag ik op de herhaal tv op het internet een hele uitzending over hem, waarin zijn vrienden en kennissen aan het woord kwamen, met veel aandacht voor de beest in Van Gogh. Nu hielden ze het nog netjes wat dat beest betreft. De idiote scheldbrieven die hij schreef, dat was het wel zo’n beetje. Zelf ben ik ook vaak uitgescholden door Theo, dus ik weet waar dat allemaal over ging. Ik vraag me af hoe interessant dus nu allemaal is. Als schelder/filmer/interviewer was Theo van Gogh natuurlijk een figuur in de marge. Zij het fascinerend, psychologisch gezien. Maar dat programma was een gemiste kans, want het had allemaal moeten gaan over wat Theo nu allemaal had met de islam. Je zag wel een paar tv beelden uit de oude doos, maar zijn islamkritiek had ik nu wel eens geordend willen zien. Of er in al die chaos een systeem te ontdekken was. Gek, nu ik het er zo over heb: Niemand heeft dat tot nu toe gedaan. Mocht je je trouwens vervelen daar op de bieb, dan kun je hier dat KRO programma bekijken:
http://www.profiel.kro.nl/uitzendingen/2009/2510_theovangogh/Introtheo.aspx
Met hun onderwerpskeuzes is trouwens niks mis: De komende uitzending gaat over Buikhuizen die door de linkse kerk was uitgekost, zoals je weet. En met name door Piet Grijs. Ook niet echt een vriend van Theo.
Tja
A: Piet Grijs, leeft die nog, dat veganistisch fossiel? Wat een vreselijke man was dat, en wat moet het vreselijk voor hem zijn geweest om de laatste twintig jaar van zijn leven in de totale anonimiteit te moeten vertoeven. Toen ik nog voor de Groene schreef, had Martin een speciaal nummer bedacht over roddel en achterklap. Op de cover stonden Grijs en Van Gogh in een innige omhelzing (een fotomontage als het ware). Martin had een interview gecomponeerd van Theo met Grijs, op basis van uitspraken van het veganistisch fossiel. Grijs was woedend, wilde Martin voor de rechter slepen. Wat een kleinzielig en naargeestig mannetje was dat toch. Theo kon er smakelijk om lachen.
Ik was geen vrind van Theo maar heb wel vaak op een terras gezeten met hem, bij de Kale, tegenover de Nederlandse bank. Mijn ex-vrouw Edith Mastenbroek was wel bevriend met hem. Hij zou als imam optreden op onze bruiloft, met Rob Oudkerk als rabbijn (tevens was hij de ambtenaar die ons huwde) en Klaas Vos als dominee. Rob Muntz was ceremoniemeester en ging gekleed als de tv-dominee, in een wit pak en een enorme witte cowboyhoed. Theo werd een paar dagen voor ons huwelijk afgeslacht.
De moskee om de hoek bij Mohammed
Zeg, we gaan es flink uitpakken in verband met Theo, hier het prachtige interview met Grijs, gepubliceerd in de Groene van 26 juli 1995.
*’Ik heb mijn leven lang gelogen’**
*
HUGO BRANDT CORSTIUS (monter): ‘Ik zou zeggen: Doet u maar!’ Theo van Gogh: Wie is naar uw mening de beste columnist van Nederland ? ‘Ik beweer dat ik de beste columnist van Nederland ben. Maar ik voeg daar direct aan toe dat elke columnist dat over zichzelf moet zeggen. Met die laatste toevoeging bedoel ik niet dat ik niet de beste columnist van Nederland zou zijn.’
DOOR Theo van Gogh
Waarom, meneer Brandt Corstius, bent u zo gefascineerd door leugen en bedrog?
‘Omdat je er zo goed de waarheid in kan verstoppen.’
Liegt u zelf wel eens?
‘Ik heb mijn leven lang gelogen.’
Is dat moeilijk, geloofwaardig liegen?
‘Je krijgt er ervaring in. Een leugen moet in elk geval aan een voorwaarde voldoen: de leugenaar moet de pretentie hebben dat de toegelogene de leugen als waarheid zal slikken. Kun je me nog volgen? Kijk, laat ik het zo zeggen: de waarheid kan iedereen verzinnen, een leugen niet. Zo was ik vorige week op een avondje dat Tom van Deel…’
… de literatuurcriticus van Trouw…
‘…dat Tom van Deel voor Gerrit Krol…’
… de meest onleesbare schrijver van Nederland…
‘… een avondje dat Tom van Deel voor Gerrit Krol had georganiseerd – als ik even uit mag spreken. Bij de eerste handdruk aan een bescheten uitgevallen vrouwspersoon hoorde ik haar zeggen: ”Ik ben Corine Spoor.” Dat was Corine Spoor, van het voormalige weekblad De Stank! Hoe kon Tom, vroeg ik me af, dat serpent in zijn huis toelaten? Het bleek dat ze Gerrit geinterviewd had en brutaal met hem was meegegaan. Ik ging naast Gerrit op de divan zitten en vertelde hoe ze mijn schitterend geimproviseerde Multatuli-lezing voor het Multatuli-genootschap had bedorven door met behulp van een binnengesmokkelde taperecorder een gestolen versie ervan in De Stank te plaatsen…’
Kom nou, je mag toch wel een stukje over zo’n avond in de krant afdrukken? Zo’n lezing is toch geen staatsgeheim?
‘Of het legaal is iemands toespraak voor een besloten gezelschap verfomfaaid af te drukken zonder om toestemming te vragen – en het papenblad wist dat ik die toestemming nooit zou geven – is een ding, maar zeker is het onfatsoenlijk! Vervolgens schrijft Corines hoofdredacteur, de door- en-door leugenachtige Arie Kuiper, in zijn inmiddels gelukkig failliet gegane blaadje…’
Je krijgt als liegbeest een kruisje op je voorhoofd, heb ik wel eens gelezen.
‘Dat behoort tot de hardnekkige verhalen die wetenschappelijk onjuist zijn bevonden. Maar misschien is het toch waar, misschien is niets geheel waar en zelfs dat niet.’
HOOR IK HIER niet opeens de stem van de bewonderde Multatuli?
‘Er leeft geen hartstochtelijker Multatuliaan dan ik. Ik kan bijna zijn gehele Verzameld Werk uit mijn hoofd opzeggen. Ik schrijf geen artikel zonder hem of in elk geval een gedachte van hem erin te verwerken.’
Is het niet heerlijk!
‘Die man is voor mij altijd een open boek geweest. Laat ik het zo zeggen, elke zin van Multatuli is voor mij een boterham met marmite te midden van de stroop en jam van zijn tijdgenoten. Soms vind ik een uitdrukking heel mooi, bijvoorbeeld: ”Het enige contact dat ik met u wil hebben, is via de punt van mijn laars.” ‘
Een soort columnist, eigenlijk.
‘Dat klopt. Kijk, een columnist geeft commentaar op wat gebeurd is. Maar dat doen tientallen andere scribenten ook. Nog nooit heb ik op enige dag van de week iemand horen zeggen: ”Heb je gisteren het hoofdartikel in de NRC gelezen?” Jij wel?’
Ik lees liever Het Parool.
‘Daar kijk ik niet van op. Het Parool is niet alleen een slechte krant, maar vooral een laffe krant. Als columnist ben ik natuurlijk geinteresseerd in de columnisten. Die zijn het peper en zout van een krant. Het Parool heeft er tientallen. Maar allemaal missen ze wat voor een columnist toch een essentiele eigenschap is: onafhankelijkheid. Een columnist levert zijn commentaar op prikkelende, anarchistische, tegendraadse, volmaakt gevormde wijze. Maar een echte columnist doet nog iets. Hij legt zaken op de nationale snijtafel die daar tevoren niet lagen. Zijn stokpaardjes worden ieders huisdier, zal ik maar zeggen.’
Uw eigen stokpaardjes hebben nooit iets huiselijks. Het is nooit de poes, bijvoorbeeld, die Carmiggelt van stal haalde als hij weer eens een kater had.
‘Ik hoor bij de ouderwetse columnisten die nooit over hun eigen huiselijke omstandigheden schrijven. Ik weet dat dit standpunt uit de mode is. Je moet juist voortdurend over je prive-ellende schrijven, je scheidingen, je weggelopen partners. Want hoe zieliger je bent, hoe heerlijker de lezers het vinden. Maar ik ben niet zielig, en als ik het wel was, zou ik liever het puntje van mijn muis afbijten dan er de lezers mee lastig te vallen.’
Wat is dat eigenlijk, een columnist? Een nar? Een clown? Een messcherpe satiricus?
‘Laat ik het zo formuleren: Een columnist is iemand die eraan gewend is dat mensen die hij aanvalt hem proberen dood te zwijgen. Ik klaag er in het geheel niet over, bijvoorbeeld, dat Carel Peeters in zijn onvolprezen VN-rubriek niet bereid is om het boekje waarin hij wordt aangevallen, te bespreken of te laten bespreken. Wat mij wel onaangenaam trof, was dat hij zelfs het verschijnen van dat boekje Grijscolumns, en van drie andere boekjes, niet aankondigde in de rubriek die daarvoor bestaat. Dat beschouw ik als stalinisme.’
U hebt die arme Carel Peeters de ‘Koning Eenoog in het Land der Letteren’ genoemd.
‘Ik ontken niet dat Peeters een reputatie heeft. Dat was juist voor mij een reden zijn werk eens nader te bekijken. Na mijn behandeling had Peeters weer een reputatie: die van de grootste ouwehoer onder de recensenten.’
Want u scheldt graag, is het niet?
‘Noem je dat schelden? In de praktijk valt dat wel mee. Trouwens, als ze in Nederland een scheldwoord lezen denken ze: ”O, polemiek! Wat erg voor de uitgescholdene!” Het enige wat de Nederlandse lezer nog kan wakkerschudden, is het woord antisemitisme.’
Vertel mij wat! Het heeft me bijna twintig ruggen gekost.
‘Dus als Aad Nuis een boek van Frans Kellendonk niet mooi vindt, noemt hij het antisemitisch. En als Charles Timmer niet kan antwoorden op een kort, feitelijk ingezonden briefje, verwijt hij zijn aanvaller antisemitisme. En als Emma Brunt haar stukjes bundelt, laat ze ter attractie achterop vermelden dat ze door Piet Grijs voor antisemiet is uitgescholden.’
O, jee!
‘Maar over het algemeen vind ik dat er nooit genoeg gescholden kan worden.’
En daarom vergelijkt u Carel Peeters met Stalin en Ruding met Eichmann, dus noemde u Karel van het Reve een huurmoordenaar, Tamar een neo-antisemiet, Bart Tromp een perfide leugenaar en Martin van Amerongen de handlanger van antisemieten.
‘Tromp is een perfide leugenaar. Ach, denkt hij, de lezers van de maandagkrant zijn op woensdag alweer vergeten wat ik geschreven heb en ik ben hoogleraar internationale betrekkingen, dus ik mag wel liegen. En Martin van Amerongen is voor mij het voorbeeld van hoe een hoofdredacteur niet moet zijn. Die man schreef bij een gelegenheid die er nu niet toe doet dat ik gewetenloos was. Toen ik gedocumenteerd aantoonde… Om kort te gaan: laat hem rustig de hoofdredactie van de Uitkrant voeren, maar laat De Groene een ander nemen, want dat blad verdient het om te blijven bestaan. Heb je dat boekje gelezen dat hij bij het afscheid van een kapitalistische mestkever als Pierre Vinken heeft geschreven?’
Nee, wel dat brave boekje dat u schreef bij het afscheid van Harry Lockefeer, uw hoofdredacteur bij de Volkskrant. Daar heb ik weinig anarchisme en tegendraadsheid in aangetroffen, eerlijk gezegd.
‘Ik heb zwart op wit dat ik er alles in mocht schrijven wat ik wilde. Maar ik kon niets slechts over hem bedenken. Voor columnisten was Harry de ideale hoofdredacteur: hij laat je met rust. Weet je trouwens dat ik tien jaar geleden nog bijna zelf hoofdredacteur ben geworden? Van De Groene. Ik begon met nee, en alles wat zij verder inbrachten maakte dat nee nog strenger. De Groene had een erfenis gekregen en in plaats van dat geld langzaam weg te laten kwijnen, wilden ze er een prestigieuze hoofdredacteur mee kopen. ”Schrijf je eigen cheque maar.” Ik ried ze aan Martin van Amerongen te vragen. Dat had ik dus niet moeten doen.’
HEEFT DIE BEWONDERDE Harry Lockefeer niet eens een stukje van u uit de krant gehouden? Dat stukje waarin u Neelie Smit- Kroes voor hoer had uitgemaakt?
‘Mag ik even eerlijk zijn? Net zoals ik wel eens de lust tot moorden of stelen in mij voel opwellen, zo heb ik wel eens gelegenheden waarin het discriminerende schelden me tot de lippen rijst.’
En dan trek je jezelf, al tikkende, af achter de tekstverwerker?
‘Soms. Het hangt ervan af. Mag ik nog even eerlijk zijn? Vertel je het niet verder? Wanneer een vrouw een zwarte kleur heeft, zal zij bij mij, gemiddeld gesproken, een stijvere pik tot stand brengen dan een vrouw met een witte kleur.’
Hier krijg ik vochtige handen van… Net als die keer dat u Lubbers met Hitler hebt vergeleken.
‘Veel lezers houden niet van dit soort vergelijkingen. Hij gaat eigenlijk ook niet op. Hitler heeft bij mijn weten nooit een zelfgemaakte maas in de wet gebruikt om zichzelf geldelijk voordeel te verschaffen. Toen hij zijn land tot een puinhoop had gemaakt, pleegde hij zelfmoord. Lubbers zit dan met zijn miljoenen in Florida. Dus zal ik doorgaan te trachten de geest van Goebbels uit Den Haag te drijven. Dit land is tijdelijk bezet door barbaren en moronen, maar die schoppen we er wel uit.’
Is een man als Wim Kok, met Lubbers vergeleken, geen vooruitgang?
‘Kok heeft de grote verdienste dat hij de verkiezingen heeft verloren en zich daarna door een ondemocratisch aangewezen staatshoofd liet aanwijzen als redder van de natie. Kok is de dood in de pot voor de Nederlandse democratie – maar dat zijn natuurlijk kleinigheden.’
Beschouwt u zich eigenlijk zelf als een democraat?
‘Lang heb ik geloofd dat ik een democraat was. Ik vergiste me. Ik ben geen democraat. Mijn hele leven heb ik onder regeringen geleefd waarmee ik het fundamenteel oneens was. Geeft niets, dat is goed voor mijn karakter. Maar waarom laten we ons toch steeds weer voor de gek houden met die fopspeen die verkiezingen heet? In een land waarin zowel de regeerders als de politie fout op fout stapelen, is het enige dat ons nog van de maffiastaat scheidt, een behoorlijk justitieel stelsel. Als dat ook nog verrot blijkt, omdat men elkaar de hand boven het hoofd houdt, dan heb ik nog liever de buitenlandse maffia aan de macht dan de binnenlandse. Weet je nog hoe Amsterdam die regent Van Hall wegpestte? Of hoepelde je toen nog in de achterbuurten van Wassenaar? Neem het van mij aan, het is de enige manier: schelden, onredelijk zijn, vergaderingen verstoren, vloeken. Dit lijkt allemaal geouwehoer, maar om met God te spreken: er is niets tegen geouwehoer, als Van het Reves zegen er maar op rust.’
Godsklere, ik vind het meer pure Janmaatpraat
‘Ja. Inderdaad. Nou en? Je zou op de CD gaan stemmen, omdat die partij tenminste eerlijk zegt wat ze wil. Wat mij vooral de keel uithangt is de onbeschrijfelijke voorzichtigheid, de bangelijke ingetogenheid, de schijterige keurigheid die in de jaren zeventig is begonnen, in de jaren tachtig is gegroeid, en als het in de jaren negentig zo doorgaat, zal niemand in het jaar 2000 nog een zin durven zeggen zonder die te laten goedkeuren door een comite waarin alle sektes en gektes van Nederland een veto hebben.’
ARIE KUIPER SCHREEF dat hij u als een pure gek beschouwd, een gek waarbij alle remmen zijn doorgeslagen.
‘Arie Kuipers? Breek me de bek niet open! Daar zou ik je sterke staaltjes van kunnen vertellen. Die lul heeft me in zijn snertblaadje al een alcoholist genoemd en een antisemiet en een moordenaar en een syfilluslijder en een boekverbrander en een voorstander van de doodstraf. Dus wat moet ik tegen hem terugzeggen? Daar valt toch niet tegenop te schelden?’
De mening van Theo Sontrop mag er anders ook wel wezen. Die beschouwt u als een psychoot, zij het een begaafde psychoot. Klaar ben je!
‘Ja, ik ben gek en ik ben gevaarlijk. Ik ben slecht en ik ben sluw. Allemaal waar. Hoe zou ik het trouwens als erkende gevaarlijke gek en sluwe slechterik kunnen ontkennen?’
Is dat uw nachtmerrie: een ouwe, kale schreeuwlelijk worden?
‘Nee, waarom zou ik? Anderen hebben elke nacht een angstdroom of gaan jaren naar een psychiater – ik schrijf het op. Geef mensen die bang zijn gek te worden een column in een weekblad. Echt, het helpt. Laten we elk jaar of elke minuut een Miss Gek kiezen en een Mister Gekker. Laten we de wereldkampioenschappen gekte arrangeren, in Amsterdam , in mijn huis, in mijn hoofd, in dat gekke plekje in mijn hoofd…’
Hebt u, om dit gesprek af te ronden, ten slotte nog een boodschap aan de mensheid?
‘Mij is veel te verwijten, vooral dat ik te goeiig ben geweest. Maar vanaf 26 juli 1995 zal ik eindelijk een goed en verstandig mens worden. Als iemand een seksistische grap maakt, zal ik mijn mond houden – ik ben toch geen vrouw? Als iemand een antisemitische opmerking maakt…’ (Aarzelt.)
…Gaat u gerust verder…
‘… dan zal ik m’n mond houden – ik ben toch geen jood? Als iemand mij uitscheldt voor schijnheilige, zal ik zwijgen, want ik ben schijnheilig. Als iemand mij verwijt dat ik de waarheid verzwijg, zal ik zwijgen, want ik verzwijg de waarheid. Goed, ik was een rotaap – wat dan nog? Kun je het nog steeds een beetje volgen, beste jongen?’
Meneer Brandt Corstius, bedankt voor dit gesprek.
© Theo van Gogh / De Groene Amsterdammer
Het huis waar Mohammed woonde
J: Deze lap doorlezend, realiseer ik me (deze associatie slaat nergens op, maar toch): Wat een workaholic was die Theo toch, alles hield hij bij. Ik zat ook eens met Theo op een terras, niet De Kale (waar ik nog wel eens kom, Arthur, ze hebben er tegenwoordig een zeer brutale duif, gehaat door de serveersters, die gezellig bij je op de appeltaart klimt) maar die ballentent op Het Spui, waar al die advocaten komen. Theo was om de een of andere ondoorgrondelijke reden aan de Spa rood. Ik meen dat Martin Bril er ook bij zat, en nog wat. Een heel gezelschap met Theo in het middelpunt. Hij had daar toen de stelling dat het leven niet draaide om werken, maar om de leuke dingen zoals het kleinste kutje dat hij die nacht had bezeten (waarbij hij met vingers aan de lippen het ‘voortreffelijk’ gebaar maakte) en gezellig ouwehoeren met vrienden op een terras. En dat zei dus iemand die aan één stuk door stukken als bovenstaande zat te fabriceren! Nou ja, dit dan dus alleen zogenaamd, maar toch. Bovendien was het eigenlijk nooit echt gezellig met Theo. Hij zat altijd alle discussies naar zich toe te trekken. En in die tijd was ik dan nog bevriend met hem, kun je nagaan. Vriendschap met Theo was alleen mogelijk dankzij totale onderdanigheid jouwerzijds. Mijn bewondering voor het wegcijferige karakter van Theodor Holman is wat dat betreft groot. (Dit laatste is een opzettelijke Theo-zin.) Aan de andere kant; vervelen deed je je ook nooit met hem. Ik vraag me af wanneer hij met die islam is begonnen trouwens, als onderwerp. Dat zeg maar rechtse zat er al vroeg in. Deze herinnering aan dat café hing samen met de inval van de eerste Bush in Irak, waar blijft de tijd, en ik meende dat Theo het daar helemaal mee eens was.
Het huis van Theo
A: Nog heel even Grijs. Je bedoelt Arti, het voorportaal van het Rosa Spierhuis. Welingelichte Kringen, die ketsende biljartballen, weet je nog? En toen moest Joop van Tijn naar de VPRO-studio aan de Amstel verhuizen – een heel prettige plek overigens – en toen wilde Joop niet weg omdat daar geen ketsende biljartballen klonken. Toen bleek ook nog eens dat ons Joop jarenlang de boel had getild, dat hij jaren lang tien keer zo veel verdiende aan een aflevering van Welingelichte Kringen als Harry van Wijnen, Grijs, Hofland en nog wat mastodonten. Mooie kornuiten waren dat. Enfin, ze zijn allemaal dood, dat ze in vrede mogen rusten. Theo vertelde mij eens eens een prachtig verhaal, hoe hij Matthijs van Heiningen, de grootste vrek van Nederland, te grazen had genomen. Dan ging Theo in het holst van de nacht naar The Movies, waar Matthijs kantoor hield. En dan ging Theo telefoonsex doen met zijn joodse lief in Jew York, uren lang, nacht in nacht uit, op kosten van de grootste schraper van de Lage Landen. Lachen man, those were the days. Wat de islam betreft, Holman en van Gogh hadden jarenlang een prachtrubriek in de Revu, Theo en Theo. Echt een klassieker, alleen maar schelden op allah en zijn voetvolk. Volgens mij kregen ze toen een verbod, weet jij dat nog?
Het geboortehuis van Mohammed, pal om de hoek bij de moordplek
J: Dat verbod kregen ze dank zij mij, Arthur. Ik zal je dat precies uitleggen. Theo en Theo zaten daar in de Revu wel op van alles en nog wat te schelden, maar het leidde nooit tot de door de hoofdredactie gehoopte rellen omdat niemand dat kinderachtige gescheld nog serieus nam. Het ging namelijk nergens over. Theo & Theo mochten van de hoofdredacteur schelden op wie ze maar wilden, behalve op medewerkers van de Revu. Dat was de afspraak. Enfin. Het ging dus nergens over, zoals ik al zei. Ik had toen bedacht dat maar eens op te schrijven en dat leidde tot een scheldstuk van mij in de bijlage van de Revu waarin ik uitlegde dat Theo zijn onderwerp kwijt was. Het was alleen nog maar poep-roepen. Je kunt dat stuk hier terug vinden:
http://www.joostniemoller.com/wp-content/2009/02/poep.pdf
Theo woedend, wat heet. Hij schreef toen als Theo & Theo een hele aflevering, vier pagina’s lang tegen mij, waarbij vooral mijn lief het moest ontgelden, die hij nooit ontmoet had. Ook kreeg ik in die tijd nachtelijke telefoontjes van een persoon die volgens mij Theo was, maar die zich voordeed als een Turk met een groot mes. Ik heb toen mijn naam maar uit het telefoonboek gehaald. Maar goed, dat verhaal van Theo & Theo werd dus nooit geplaatst, (ik heb het helaas ook nooit gelezen) en dat was het einde van Theo in de Revu. Later is hij nog es elders tegen mij gaan brullen en tegen mijn lief, in een stuk ergens, dat ben ik helaas kwijt, en ook nog in interviews kwam hij er keer op keer op terug. Nou ja, we hebben het hier over een voetnoot van de eindeloze Theo geschiedenis, en het was niets vergeleken met wat hij allemaal deed over het al dan niet op de tv uitgeventte dode kindje van Monique van der Ven, maar het is hier dan toch maar weer mooi verteld. Kortom, om terug te komen op het punt: Toen bij de Revu was de islam dus nog niet Theo z’n ding.
Nog es De Plek
A: Wat een schit-te-rend verhaal man! Je had wel lef hoor! Ons Theo, ten voeten uit. Op de valreep moet ik nog even wat kwijt: ik vond die films van Theo een regelrechte ramp. Hij miste het elan van Paul Ruven of van Pim en Wim, en ik weet eigenlijk nog steeds niet wat er nou precies aan zijn films schortte. Ze rammelden in ieder geval, ik werd er nooit door gegrepen, en dat lag echt niet aan de onderwerpen. Toen kwam een tijd of wat geleden die hele hype dat er Amerikaanse remakes van al zijn films zouden komen, met hele gewichtige Amerikaanse producenten, de Nederlandse couranten stonden er bol van, maar het deed mij toch een beetje denken aan de doorbraak van Herman Brood in het verre Amerika, herinner je je dat nog? Enfin, nooit meer iets gehoord van de remakes van Theo. Ik vrees dat Theo uiteindelijk niet beklijft, maar wie wel van ons. Joop van Tijn? Theo en de islam, dat blijft hangen, al begrijp ik dat die documentaire die je net zag daar volstrekt niet op in gaat en hem afdoet als de dorpsgek, zoals hij het zelf ook uitdrukte. Who’s next, that’s the question.
J: Het was ook niet De Jaren, die tent aan Het Spui. Hoe heette die nou? Daaraan merk je dat je oud wordt hè, de namen beginnen je te ontvallen. Ah! Luxembourg! Het bestaat nog steeds, ik loop er soms langs. Maar dat heb je dan wel es, ineens voel je die aandrang niet meer ernaar binnen te gaan. Nou ja, wat doet het er ook toe. We hebben een mooie conclusie bereikt. Theo en de islam, dat beklijft. Daar wordt vast nog wel eens een echt goeie film over gemaakt, door een Amerikaan of zo. Theo, onze Anne Frank. Die arme jongen, hij moest es weten. Tot Symbool verklaard, dat is toch wel het laatste wat hij had gewild. Het is al met al een karige geschiedenis geworden, wat die Mohammed B. teweeg heeft gebracht. Rita Verdonk op de Dam, dat slaan op die bordjes, een hoop lawaai, letterlijk, en daarna een hoop geouwehoer en toen is er eigenlijk niks veranderd. Ja, ik was nog bij de begrafenis. Ijskoud was het. Stond je met een paar honderd man te kleumen in de kou en naar zo’n scherm te kijken. Maar toen werd Perfect Day gedraaid en kreeg je toch tranen, alhoewel je ook dacht, jezus, wat een verwarring allemaal, waar gaat dit allemaal over, en je hebt het antwoord niet. Theo en de islam. Es kijken of hij daar nog iets leuks over had geschreven…
Ach ja, wat schreef hij in zijn laatste column in de METRO, op 22 oktober 2004, dus een week voor hij Mohammed tegenkwam? Een stukje over Cohen en de moslims dat nog helemaal niks aan actualiteit heeft ingeboet. Eerst schold hij wat op ‘de Heer Abou Jahjah’ die overwoog België binnen vijf jaar te verlaten, en toen kwam er, onnavolgbaar associërend als immer, dit:
“De Amsterdamse politie heeft geen interesse om autochtonen die bedreigd worden door een steeds agressiever wordende minderheid, te hulp te komen. En Cohen al helemaal niet. Toen de geestverwanten van meneer Jahjah bijna drieduizend Amerikanen om zeep hielpen in het WTC, was de eerste gang van onze burgemeester naar de moskee. Op scholen, in moskeeën, overal in Amsterdam werd feest gevierd om deze prachtige overwinning op Satan. Cohen kroop dan ook voor de gelovigen en betoogde: “Jullie horen bij ons!”, in plaats van te vragen: “Wat doen jullie eigenlijk hier?” Cohen gedraagt zich als een burgemeester in oorlogstijd en dat bedoel ik niet als compliment. Zijn aanwezigheid demoraliseert de stad en zet groepen tegen elkaar op.”
Dat laatste was een sluwe omdraaïng van het argument dat nu juist Cohen tot op de dag van vandaag op zijn tegenstanders loslaat. Ik zie Theo achter z’n pc-tje glimlachen op het moment dat hij die laatste draai eraan gaf. Hup, op de verzendknop.
Huiveringwekkend, Joost, die passage over Cohen. Het is alleen maar erger geworden. Theo en de islam, dat beklijft, wat ik je brom!
ik zag tijdje geleden iets op Duits tv waar tot vandaag “geen enkel mens” in Nederland iets over wist en de Nederlandse media niet in geintereseerd was.
was een reportage over Theo van Gogh en de moord.
Mohamed.B was vaak, regelmaatig gezien met Nederlands bestelbuisje vol baardapen in een Duits gehucht, ergens in een onzettend mooie streek (Sauerland of Eifel) waar hij bij andere rare moslims op bezoek ging die de Duitse AIVD op het oog had.
de Duitse journalisten konden niet geloven dat na de moord “niemand anders” uit zijn kringen is mee aangeklaagt of aan de tand gevoeld voor meewetenschap.
damned, als ik dat nog terug zou kunnen vinden ?!
Joost, als bij me ooit weer een lichtje gaat branden dit terug te kunnen vinden laat ik je dat meteen weten.
Ik dacht later nog bij het zien, ‘waarom in godsnaam was Hilversum niet geintereseerd dit ( bewerkt als Nederlandse versie) over te nemen?
Deutsche Freund, ik heb die docu destijds gezien, in mijn vaderland. Inderdaad heel heftig, onze Duitse vrienden hadden het grondig aangepakt, zonder emoties. Ik ben dan wel weer zo van de koude grond dat ik niet geloof in samenzweringstejoorietjes, maar er zijn nog wel wat vraagtekens, wat je zegt.
Deutsche, ik weet uit ervaring dat het heel moeilijk is om Duitse documentaires terug te vinden op bijvoorbeeld internet, maar hij is destijds op een Nederlandse zender uitgezonden, tussen 20.20 en 20.59, dat weet ik zeker. Volgens mij een jaar na de moord. Helpt dat?
Der Deutsche
Momentje, zo terug
Het was bij de KRO, vrij zeker. Hebbes!
http://www.hollanddoc.nl/artikelen/33780424/#
Der Tag als Theo van Gogh ermordet wurde -- Teil 6
deel 5
deel 4
deel 3
deel 2
Der Tag als Theo van Gogh ermordet wurde -- Teil 1
Ethan, bedankt, je bent een geweldenaar!
Wil ik hier nog even benadrukken dat de moord op Theo van Gogh het omslagpunt van Ahmed Aboutaleb was.
Van een pro moslim onrust stoker veranderde hij die dag in een ideale geintigreerde moslim.
Later bleek een lid van zn clan te behoren tot de harde kern van de hofstad groep.
Lahibh B. achterneef van ahmed Abu Thaleb (de slachter)
http://www.nrc.nl/binnenland/article1736123.ece/Een_urenlang_spervuur_aan_vragen
Beste Arthur en Etan
blijkbaar zijn er misverstanden, ik dacht
het was NIET “Der Tag als Theo van Gogh ermordet wurde”
maar deze documentaire:
http://www.mdr.de/fakt/aktuell/1701310.html
Kroniek van een Aangekondigde Politieke Moord
—Jihad in Nederland—
dr. Albert Benschop
http://www.sociosite.org/jihad_nl.php
Ambivalente gevoelens… Maar toch was hij de dwarsligger pur sang. Terwijl iedereen die met de waffel op tv komt uren voor de klerenkast ligt of desnoods nog snel even iets aanschaft, kwam Theo slonzig op in wat werkkleding leek. Maar ja, hij kwam regelmatig op tv. Dat duidt toch ook op een zekere miezerigheid, hoewel, ook zijn pijp moest roken.
Daarnaast onsterfelijk goedgelovig, en dan komt dus: wie niet horen wil moet voelen. Hij had natuurlijk de irritante zelfverzekerdheid die van jennen een kunst maakt.
Onsterfelijk geworden door een zeloot, en daardoor de traditie van zijn familie eerend. Vincent en Theo als vaderlandse iconen. ach, veel mensen komen er bekaaider af! Bofkonten!
Je hebt groot gelijk Joost! Het was een prachtige dag om er met de fiets en camera op uit te trekken. Het was niet eens koud.
Zelf heb ik net zo’n opoefiets als Mohammed had tijdens de aanslag. Een tweede handsje voor een meier. Het zou best eens kunnen dat die via een veiling van domeinen van Justitie weer in het circuit is terecht gekomen. Je vraagt je toch voortdurend dingen af rond de moord op Van Gogh….
Frik, nu is het wel weer zo dat de foto’s van twee jaar terug zijn. Mijn opa fieits heb ik daarentegen al meer dan tien jaar, nieyt te stelen dat ding. Ik heb hem eens per ongeluk een nacht bij het CS laten staan zonder slot. Hij stond er nog. Ze durven er niet eens naar te kijken, mijn fiets is een tank, man!
Der Deutsche,
Je hebt gelijk.
Waar jij op doelt, de uitzending met de Duitsland connectie is niet wat Ethan opviste hier. Dat was namelijk geen film waarin vermeende achtergronden rondom de moord werden uitgezocht. Alleen Stan heeft dat destijds gedaanmet die tv film met Katja erin. En deze Duitse link dus kennelijk. dit verhaal kende ik helemaal niet.
Jakkes, wat een misverstanden allemaal, dit gaat me boven de pet. Er zijn dus twee Duitse docuus over ons Theo.
Voor de liefhebber, beetje smakeloos, Theo als Jezus
http://www.youtube.com/watch?v=6PFZxcd3clw
Luistert en huivert. Ik zat met Robbie Muntz in de auto, op de dag van de moord, onderweg naar Hilversum, voor opnames voor de inmiddels legendarische Inburgerking. Toen hoorden wij het op het nieuws. Onbeschrijfelijke sfeer in de auto van Robbie, vreselijk. Robbie had een dag eerder nog een interviewtje gedaan met Van Gogh, hij kwam hem gewoon tegen op straat. Niks aan de hand, zei Theo nog. Gedverdemme.
http://forum.dutchbodybuilding.com/f99/inburgerking-rob-muntz-audiofiles-feat-theo-gogh-26805/
Waanzinnige uitzending, met leuke liedjes over marokkanen, al zeg ik het zelf.
Arthur, die link werkt niet, je hebt er een wachtwoord voor nodig of zoiets.
Iemand zal mij toch nog eens het verschil in strafmaat moeten uitleggen tussen het omleggen van een politicus of een cineast / columnist. Is moord erger als de vermoorde films maakte? Help mij eens. Ik ben al een paar jaar de weg kwijt wat dit betreft.
Kilombo, er gaat van alles mis in Paraguay, het was de verkeerde link, jullie luisterden naar Jan Boezeroen met de klassieker De Arme Marokkaan. Ik bedoelde dit draadje, met daarop het allerlaatste interview met Theo, door ons Ron. Luister meteen naar nr 9 van de Inburgerking, de Jihad-special, goud! Die over Suriname is ook best leuk trouwens.
http://www.rvu.nl/wordpress/index.php/2004/10/08/inburger-king-het-grote-download-archief/
je moet gewoon doorklikken, Justine
Hmmm… ik zal maar niet over mijn eigen docu over Theo beginnen zeker? En dat die moffen twee keer langs zijn gekomen in casa De Jong? Om alles te horen. En dat ik betaald zou worden voor de medewerking, nou ja een symbolisch bedrag van 200 euro, en dat ze onze documentaire zouden vermelden, en dat ik na een half jaar eens vroeg hoe het toch met die betaling zat, en dat ik toen zo’n ingewikkeld declaratieformulier moest invullen dat ik het er maar bij heb laten zitten….?
Nee, dat moet ik niet doen. Klinkt zielig.
200 Eurootjes, Stan, dat is een kapitaal in Asuncion. Pecunia non olet. Had dat nou aangenomen, dat bloedgeld. Dat deed ons Judas ook, en daarom zitten we nog steeds met de gebakken peren. Kom je nog langs in het verre Asuncion, het was vandaag alweer 34 graden, en dat is nog maar de lente!
Theo van Gogh tegen Muntz:
“Ik heb niks met het martelaarsschap.”
En Stan,
Ik herinner me dit verhaal weer.
Het is weer lekker klef bij ons joost, maar ook gezellig, tegelijkertijd, ik luister net weer es naar de Jihad-special van de Inburgerking, onvoorstelbaar dat dat kon bij de publieke omroep, en zo lang geleden is dat niet
Ha, je blijft het proberen he Arturo. Linksom of rechtsom. Heel goed. Maar ik heb net een boek gelezen Paranoia Paraguay en het gaat er daar wel erg ruig aan toe jongen!
Trouwens, die Theo kon tikken he!
Ik kan me een voorwoord herinneren uit een bundel van ‘m, waarin hij uitlegde waaraan een goeie column moest voldoen:
1. Het moet ergens over gaan
2. Het moet goed geschreven zijn
3. Er moet iets te lachen vallen
Op punt 1 en/of punt 3 gaat het meestal mis in dit landje.
Desnoods kom je in een dwangbuis, punt twee, dat is ook een probleem hoor!
Gelukkig voldoen de heren hier natuurlijk aan punt 1 t/m 3. Iemand nog een anale veer?
Goed nieuws, in de Jihad-speciaal zit de klassieker De Arme Marokkaan van ons Jan Boezeroen, ik gaat hier helemaal uit mijn dak in het cybercafe, die arme Indianen maar denken, wat een gekke Duitser is dat toch.
Laat ik het nu maar op een rennen gaan zetten…
Vooral veel moeilijke woorden gebruiken. En niets zeggen. Dan schop je het ver hier.
De verleiding is groot nu een heeeele reeks namen op te sommen….
Of gaan we baffen, proffie?
‘Hier’ als in: Nederland.
@Tuur
We kunnen er toch gewoon over praten?
Wie zei dat ook al weer…
Namen, Stanislav, namen!
Ik zei baffen Frik, niet als in: rimmen.
Het schavot! Het schavot!
Waarom begin je altijd weer over Bassie van het NRC, Stanislao, wat heb je toch met die wufte poedel?
Die ken ik niet hoor. Is dat een intellectueel?
Bassie van Adriaan ken ik wel. Een soort Crutcy the Clown. Simpsons. Geniaal.
Die Jihad-special van de Inburgerking is zo geestig, zit nu weer te luisteren naar de smartlap van Carrie Tefsen, De Gastarbeider, die kan je dus niet vinden via youtube, die komt uit de bunkers van het mediapark. Luistert, iedereen!
Het NRC is een krant uit de Alexanderpolder in 010, Stanislav.
Weet je wie als een gierende mug met een drooggelopen v-snaar onder je kussensloop uit zijn nek jankt? Dat is die halve Jood uit New York met z’n krulletjes. Kom, hoe heet ‘ie ook al weer? Die met die arrogante kop.
Wie Frik, wie, zeg het mij!
Pat Condell’s love letters
http://www.patcondell.net/page4/page4.html
Aha. En die Bas van jou – ik maak uit je woorden op een nicht? – heeft die zijn verzameld werk al gepubliceerd? Is dat een dikke pil?
@Tuur
Hij kletste de achterkant van de Folio of Folia, dat weet ik niet meer, vol. En ik zat me al dood te vervelen als beveiliger van het P.C.Hoofthuis.
Ethan, hij is goed! En al die uitgedaagden qua intelligentie, kleur en geloof: er zit niet een foutloze zin bij. Stank voor dank! Pat rules!
Het varken Ton Elias!
Stanislav, Bassie is het holmaatje van Stefaan Sanders, van de meubelstad, en dat is een Jamaicaan met een Goois accent. Stefaan deed het vroeger met de bounty Anis Rammeldaan, die vroeg 2000 euro per column bij het NRC, iets met multikul, en dat kreeg hij dan ook. Ramadas had een enorm conflict met de UVA, hij had de boel getild via een of andere Hindoestaanse constructie. Toen ging hij aan de de drank, en Aziaten missen een bepaald gen en worden snel dronken. Enfin, Rammelaar was baas van de Balie, dat is een soort inloophuis voor Gutmenschen, en toen werd hij iets in India. Wat hij nou doet weet ik niet, iets met rotis met die ouwe gek van Groen Links, Shavarmaas Place of zo, in de Vespuccistraat
@Arthur van Amerongen 01:09h
Die harses passen toch helemaal niet achter op de Folio/a. Nee, het was die gevierde jongen. Grunberg was het! Nu weet ik het weer! Godskolere wat een ouwehoer was dat!
Maar Frik, Groenberg is de grootste geldwolf van nederland, die gaat echt niet voor Folia schrijven voor een jehoedefooi. Het was Ton Elias, of misschien was het die snol van Ton, die van AT5, die krullebol, ik bedoel dat stel dat in Almere woont, ik heb een blackout, namen namen namen.
Ik heb het zelf gelezen Tuur. Hij heeft dat gedaan, die Grunberg samen met nog iemand die ik helemaal niet meer weet, de hoer.
De hele faculteit der letteren was het spuugzat op een gegeven moment en toen is ‘ie maar voor zichzelf gaan schrijven.
Laat die verrekte linkse teringlijers toch verbranden. Overal waar je maar kijkt is de linkse propaganda aanwezig. Indoctrinatie, hersenspoelen. En dat alleen maar om aan de macht te blijven??
Ontkennen van dagelijkse problemen, het te niet doen van de mislukte integratie. Het volplempen van Nederland met kansarmen. Ik word zo misselijk van de politiek dat ik haast verlang naar een goeie ouwe dictatuur die eventjes vier jaar lang de linksen op hun politieke donder geeft..
Rechts moet nu Keihard terugslaan.
Theo schreef toen ook wel over de islam. Die NR-rubriek was daar een beetje het begin van.
Dat dit niet werd aangepakt in het poep-stuk was waarschijnlijk een welbewust gekozen blinde vlek van auteur.
Zou u wel anders liggen.
Zo menselijk, zijn we niet allen modieuze wezens gedrenkt in het pap der tijden? zoals Johnny van Doorn ooit schreef.
Beste Hans,
Ik herinner me die Revu reeks van Theo en Theodoor vooral als een schier eindeloze reeks melige aanvalletjes op personen uit de grachtengordel waarmee telkens weer nieuwe oude rekeningen te verheffen waren.
Ik sluit niet uit dat je bij lezing in het licht van nu vooral menige relevante aanval op de islam zou ontwaren.
Het licht van toen, het licht van toen… je kent dat wel.
Daartoe moet je het dan eerst helemaal herlezen. Dat is ook weer zoiets.
Wat niet wegneemt dat het goed is als iemand, zoals ik al zei, een studie zou maken van wat Theo nu precies met die islam had, wanneer dat is gegroeid, wat zijn argumenten waren, enz. Het blijft natuurlijk vreemd dat dit, met zo’n historische gebeurtenis in Nederland, nooit is gebeurd. Zijn zelfgeschapen imago van ‘dorpsgek’ zal daar ook aan bijgedragen hebben.
Uit de love letterhoek bij Pat Condell vis ik dit juweeltje. “HITLER GOT THE WRONG PEOPLE, HE SHOULD HAVE CAME FOR YOU ATHEIST BASTARDS FIRST”
Die FIRST maakt hem af.
@Frik, en dan nog de briefwisseling van Theo van Gogh en Boudewijn Büch achter op de Folia, uit m’n tijd bij de alma mater. Hoewel van een ideeënuitwisseling nauwelijks sprake was, wat ik me herinner bezong Theo vooral de pijpkunsten van Hermien Landvreugd, en Boudewijn kwam steeds met bedompte verhalen uit zijn jeugd, over zijn vader, waarbij er werd gehint dat uiteindelijk ergens in de duinen het Heel Erge gebeurde.
Af en toe was er nog wat christenbashing aan Theo’s kant, maar toen zat ie nog niet in z’n islamitische periode. Wat Theo met religie had, of met politieke correctheid, lijkt me overigens minstens zo relevant.
Van de maatschappelijke relevantie van Theo ben ik nou niet echt ondersteboven. Zijn grootste kracht lag toch binnen de hoofdstedelijke grachtengordel, en het beste wat dat tuig kan overkomen is dat ze tot het einde der tijden hun hobbies zelf gaan betalen!
Gifgas is natuurlijk een goed alternatief, maar waar is dat te koop, got verdom me.
Theo was teveel bohemiën om meer dat wat deviante intellectuelen te raken. Maar goed, soms was het smullen, en soms was het lachen.
“En dan ging Theo telefoonsex doen met zijn joodse lief in Jew York, uren lang, nacht in nacht uit, op kosten van de grootste schraper van de Lage Landen. Lachen man, those were the days”
Ongelooflijk dat Theo überhaupt iemand kon vinden om sex mee te doen.
Maar ik wou tevens zeggen dat ik hem voor eeuwig erkentelijk ben vanwege zijn kritische islam standpunten.
Je ziet, Theo’s waarheidslievendheid werkt aanstekelijk op mij.
@Joost.
Die rubriek was over vier pagina’s uitgespreid. de eerste drie dat was niks anders dan stomme poep, gedichtjes enzo en dan had Theo op het einde zijn vaste column. Ik kan me nog herinneren dat een kennis tegen me zei: he he eindelijk eens een lekker rechts geluid in de NR – doelend op die column. die sloot heel goed aan bij de gebruikelijke Marokkaanse randgroepjongerenverhalen in de revu in die dagen – mar gaf die content ineens een reactionair kader. Tegelijkertijd bracht het een oud links deel van de revuredactie en lezersgroep in verlegenheid. maar je kunt het inderdaad uitzoeken. kom je denk ik er op uit dat hij met die tevreden roker weblog eindelijk ‘volwassen’ werd, voorzover je daarover kunt spreken. met de gastcolumnisten werd het eindelijk wat. een voorloper van deze site, zoals al eerder is opgemerkt.
‘Wat doen jullie hier?’ Theo mag dan dood zijn, deze vraag is altijd ook mijn vraag geweest, en ik blijf hem stellen. Ik weet het anwoord: parasiterend vernietigen.
Ik weet ook de oplossing van de problematiek: opzouten!
Hopelijk kunnen we ook afrekenen met onze werkelijke vijanden, zonder wier hulp hier geen uitvreter te vinden zou zijn.
Wat betreft de films van Theo vind ik er één echt goed en dat is : Hoe ik mijn moeder vermoordde” Over de moeder van Theodor Holman.
Heb destijds voor de Lokale televisie een item erover gemaakt. Toen ik van Gogh benaderde voor een interview deed hij ongelofelijk debiel. Beetje schelden de hoor erop gooien en zo. Bij de volgende poging was hij allerliefst en zei met een fluisterstemmetje: Ik moet een beetje zachtjes praten want ik zit met mijn zoontje “Sneeuwwitje” te kijken en op de achtergrond klonk Hey ho hey ho je krijgt het niet cadeau.
De dag nadat ik met mijn dochter sneeuwwitje had bekeken, werd hij vermoord.
Ik heb toen diezelfde avond nog een lichtelijk hysterisch stuk geschreven met enkele pathetische uitglijers. Letter en Geest zou het plaatsen. Na alle correcties gingen de heren Vink en Ruttenfrans de avond voordat het ter persen zou gaan opeens heel moeilijk doen over bepaalde details en toen de volgende ochtend stond het er niet in. Dat de profeet Mohammed tijdens zijn leven volgens zijn geautoriseerde biografie lelijke streken zou hebben uitgehaald, dat vonden de heren Letter en Geest een stapje te ver. Het was in de algehele situatie waarin het vaderland zich bevond nogal “opruiend” en Rita Verdonk moest ik volgens hen juist als vriend beschouwen.
Zelf zou ik nooit meer zo’n stuk schrijven. Een woord als “islamofascisme” zal je mij niet meer gauw in de mond horen nemen. Ik schaam mij nu een beetje dat ik in dat stuk vind dat het eens tijd wordt dat moslims dit of dat moeten doen. Moslims moeten natuurlijk helemaal niets en de islam is niet het probleem maar de gretiigheid waarmee het in het Westen wordt geïncorporeerd.
Maar toch was het destijds heet van het naaldje. Nederland is nog steeds niet ontwaakt en het is alleen maar erger geworden. Wel langzaam. Vijf jaar na dato zijn wij eigenlijk nog steeds een beetje in die jaren dertig-sfeer blijven hangen. Het lijkt nog steeds 1938 of is het al 1939? Blijft een ijzersterke column die laatste van Theo van Gogh.
http://www.libertarian.nl/wp/2004/11/het-valt-nog-maar-te-bezien-of-nederland-zal-ontwaken/
Ik was niet altijd een fan van Theo van Gogh maar ik ben een fan geworden door zijn introductie van het woord “geitenneukers”. Door übermoslim Khomeini zelf aangereikt. En moslims en multiflauweculti’s maar mekkeren over dit woord.
Waar hij voor mij onsterfelijk mee is geworden, zijn zijn columns over en naar Fatima Elatik. Dat was voor mij als A’dammer genieten. Zj had nooit echt weerwoord. Niet slim en als moslima geen gevoel voor humor om Theo v. G. te pareren. Want moslima. Hooguit kon zij wat terug kiften, wat dan weer aanleiding gaf tot een nieuwe aanval waar zij niet van terug had.
Hij was haar helemaal de baas. Toen zij het theaterstuk Aïsha had geobstrueerd om op te voeren was bij hem het hek van de dam. En terecht.
Toen hij eenmaal op moslimse wijze was afgeslacht, stond zij met een schijnheilig smoel haar deelneming te betuigen bij de 020 dhimmi’s van nederlandse afkomst. Allah, wat heb ik een hekel aan die geit!!
“Ja. Inderdaad. Nou en? Je zou op de CD gaan stemmen, omdat die partij tenminste eerlijk zegt wat ze wil. Wat mij vooral de keel uithangt is de onbeschrijfelijke voorzichtigheid, de bangelijke ingetogenheid, de schijterige keurigheid die in de jaren zeventig is begonnen, in de jaren tachtig is gegroeid, en als het in de jaren negentig zo doorgaat, zal niemand in het jaar 2000 nog een zin durven zeggen zonder die te laten goedkeuren door een comite waarin alle sektes en gektes van Nederland een veto hebben.’”
Nou, dat heeft die HBG wel goed gezien zeg!
Met die nieuwe EU-richtlijn en de aanstaande proces tegen Wilders is het inmiddels al zover
@ Joost.
Okee, die Nieuwe Revu’s die heb ik ook niet bij de hand. Net gezocht, maar nee. Dus ja dat onderzoeken, wat had hij dan met de islam? Ben ik van harte met je eens. Ik doe alvast een duit in het zakje. Ik denk dat het heel erg meespeelde dat Pim Fortuyn in 1997 ‘Tegen de islamisering van Nederland’ had uitgebracht. Dat sloeg in als een bom. Die Theo en Theo-rubriek stamt uit dezelfde periode (kort erna eigenlijk). Iedereen las destijds Fortuyn’s column in de Elseviers. Altijd interessant wat die te melden, ook al was je het er niet mee eens. Van Gogh heeft zich zeker toen als laten beïnvloeden door Fortuyn. daar ben ik 100 procent zeker van, want die latente pvda-haat van Fortuyn boeide hem. H & F van Revu wilden dat Van Gogh meer die kant op ging, die van dat politieke rechtse, ipv dat grachtengordelgeneuk. Maar toen kwam jij met je stuk en was het te laat. En nou hou ik op en trek ik me terug in de eeuwige anonimiteit.
Heb nog geen tijd gehad alles hierboven te lezen, maar ik heb wel een stille hoop dat alle prettige gesprekken van Theo van Gogh nog eens op een DVD-box worden uitgebracht. Kan iedereen nog eens genieten van al die debatten.
Hoe dan ook: 2 november 2004 is en blijft voor mij de zwartste dag in de Nederlandse geschiedenis.
Emma Brunt.? Leeft dìe nog.? Ja, en ze worstelt met haar ouderdom. Arme Emma.
@Clyde Westwood
Bij een aantal DVD’s van de films zitten ook prettige gesprekken. Welke, dat ben ik vergeten. Maar ja… moet je weer die films kijk. En dat is dan een stuk minder prettig.
Hm..Wat Theo met islam had? Hoezo? Waarom moet dat nog ’s uitgezocht worden? Is het niet duidelijk wat hij ‘daarmee had’??
En dat poep-roepen – tja; ik weet het niet. Ik hou daar niet van, maar ik hield ook niet van Barend Servet en ik hou nog steeds niet van brulboeien als Rob Muntz, terwijl mijn meeste leeftijdsgenoten dat enig vinden, dus ik ben geen maatstaf. Ik vond Theo een afstotelijke vent en een maniakale smeerlap, maar toen hij eenmaal echt iets had om over te keer te gaan legde hij wel de vinger feiloos op de wonde plek. Daarmee stak hij in elk geval zijn nek uit op een manier die hem direct schade berokkende, toen nog maar weinigen dat deden.
Dat doen ze trouwens nog steeds niet, want als je geen zin hebt om de rest van je leven armlastig op dat weiland met die vliegen te slijten dan mag je nog steeds alleen maar zeggen dat moslims gewoon als ‘de ander’ de rol vervullen van de zondebok, of iets over ‘meervoudige identiteiten’ of zo, want moslims en anderman’s godsdienst – als het tenminste de godsdienst van iemand uit de derde wereld is – daar blijf je van af
Waarom ‘ie het allemaal niet gewoon opschreef, in plaats van iedereen met drollen en tampons te bekogelen – tja..het is iets van die generatie geloof ik. Iedereen was dol op ‘rebellen’ en uitdagers van de gezeten klasse. Tot ze zelf aan de beurt waren in elk geval, want toen namen ze met zijn allen aanstoot aan ‘de toon’ en nu kondigen ze oud-testamentisch het einde der tijden aan.
Als je trouwens ziet hoe de hotemetoten van nu zich zelf verweren tegen de aanstormende nieuwe barbaren dan moet het je wel gaan dagen dat het vast geen verontwaardiging was over de poep waardoor Van Gogh op een zijspoor terecht kwam. Geen laster is namelijk te erg voor de gezetenen als het erom gaat zich teweer te stellen tegen ideologische astranterigheid, dus wat dat betreft hebben ze Theo niks te verwijten.
Wie vroeger de regenten bekogelde beklaagt zich tegenwoordig over slechte manieren
Dat heb je mooi gezegd, Paardestaart, maar ik zou het lief vinden als je op het nieuwe topic in wilt gaan, we moeten de actualiteit scherp in de gaten houden hoor. Joost is trouwens vermist, al een uur, straks krijg je dan zo een mugshot na het journaal, nou ja, dat is dan weer goed voor de publiciteit. De heer Neumuller verliet in verwarde staat de burelen van joostniemoller.com. Hij ging even sigaretten kopen, terwijl hij al 15 jaar geleden gestopt is met het roken. Dan weten wij wel hoe laat het is. 20.18 uurs
Ik ga wel ff zoeken hoor – maar ik moet even boodschappen doen. Ik ga zuurkool maken – Joost? Ik heb ook sigaretten?
Op 2 november is er een PVV bijeenkomst. Ik denk dat Theo daar wel herdacht zal worden.