Er is nieuws: Arthur van Amerongen gaat verhuizen. Hij gaat weg uit Paraguay. Hij gaat naar Brazilië. Daar zoekt hij nu een huis, ergens aan de kust, waar het prachtig zou zijn en idyllisch. Kijk maar naar de foto. Daar wil je wonen. En het kost niks. Hier doet Arthur verslag.
Goed, beloofd is beloofd, en je kent mij, ik ben nou eenmaal een trouwe trekhond, dus hier is de eerste Braziliaanse Brief, dat er nog veel mogen volgen, meu coração. Jij denkt natuurlijk, Don Arturo heeft die titel gewoon gejat van August Willemsen, en dat klopt als een zwerende vinger. Echter: Guus dronk heel heel veel, echt ontstellend veel, maar ons Guus is dood en ik ben daarentegen springlevend anders zou ik dit niet kunnen tikken. Ik heb de hele maand niet gedronken, dat wil zeggen 4 volle weken, die laatste twee dagen van januari kunnen mij mijn reet roesten. Ik zit nu met minha noiva Paula in Paranaguá, aan de Braziliaanse kust, 6 uurtjes bussen bezuiden São Paolo. In het cybercafe om de hoek schenken ze een voortreffelijke oude pinga, dat is de neut die men uit het oude vertrouwde suikerriet wringt, zoals jouw moeder vroeger de was wrong, op de deel. In principe zijn we op huizenjacht omdat we in maart en anders uiterlijk april van Paraguay naar Brazilie verhuizen, geheel volgens plan. Mijn nieuwe romannetje Sambodromo speelt zich hier af en met het vorstelijke voorschot van Oom Mai van Prometheus kan ik nu een aardige hut aan het strand kopen. Lief he, van de Grote Baas! Voor alle zekerheid ben ik hier ook nog even bij de MacDonald naar binnen gelopen, die zochten nog wat mensen, en de werkomstandigheden zijn meer dan voortreffelijk. We blijven hier tot de 8ste, dat wil zeggen, in de wijde omgeving, en ik heb een hele lijst met afgelegen huisje van oude vissers met lepra. De negende moet ik, zoals je weet, Roberto Muntz van de luchthaven halen in het verre Rio de Janeiro, en dat houdt dan weer verband met het carnaval. Herr Muntz heeft vliegangst en ik gan dan wat nazorg doen.
Wat de huizenjacht betreft: Als je hier even met een biljetje van 50 reals (uit te spreken als wee´ais) voor de dorre ogen van zo een Santiagio of een Gregorio Fuentes wappert, dan staan de schamele verhuisdozen van die stakker bij wijze van spreken al op het strand! Maar goed, jij denkt: die Van Amerongen, alias @donarturito, zet het weer op een zuipen en bestookt mij vervolgens met onsamenhangende dronkenmanspraat, zo oppervlakkig als een pamflet van Thomas Rosenboom of van Bas Heine, maar dat gaat je nog berouwen, camarada! We gaan de diepte in! Ik zag net een poster op een muur met de opruiende tekst Quero minha cidade sem drogas, en zo hoort het! Was getekend: Jovens Brasil para Christo. Tegenover ons hotel, in de oude haven van Paranaguá, lonkt de Igreja Universal para Christo (het barst hier van de godshuizen); Ik zag daar een mooie mantra voor jou, engel: Para de sofrer: Stop met Lijden. Zie je nou wel, Joost, nou hoor je het ook eens van een ander. Morgen ga ik met Paulita naar de miss Travestie Verkiezing van Paranagua, editie 2010, daarvan hoor je dan nog, en ik lees Salinger nu dus in het Portugees, een hallucinante ervaring. OApanhador no Campo de Centelo, hoe verzin je het! Ciao, mi amor!
p.s. Als ik hier Yahoo open, zegt de computer: Oi,Arthur. Oi is Portugees voor hallo, maar vroeger luisterde ik altijd naar Oi! Muziek en in de tijd dat ik nog vloeiend jiddisch sprak betekende oi weer iets heel anders. Dan wierp ik mijn handen omhoog, naar Jahweh, niet te verwarren met Jah Wobble, en dan jammerde ik: Oivee, oi ve avee, waarom altijd ik, God, waarom moet iedereen mij altijd hebben. Enfin, dat is lang verhaal, ik bestel nog een pinga. Saúde! Gut sjabbes!
@ Art Hur
Amigo, klopt het dat men in Brazilië volstrekt niet weet wat mooie vrouwen zijn?
Brazilië, Het land waar je de zon niet in de zee kan zien ondergaan.
Naar goed Hollands gebruik moet er wat te zeiken zijn natuurlijk.
En dit is wel het enige wat ik kan verzinnen. Ik ben zelf ook al weer wat jaartjes weg uit Nederland, maar Zuid-Amerika begint steeds aantrekkelijker te klinken. Mede door de brieven van Arthur en het prettig gestoorde relaas van Muntz.
Succes en proost.
*bruine rum vanavond*
Ja, steek ons maar weer de ogen uit dan schenk ik me nog even een glas water in.
Trouwens, hier in Nederland is verder niet zoveel gebeurd hoor. Oh ja, vergat ik het bijna: tegen 10 over 4 vanmiddag reed er een brommer door de straat. Zo een met fietstassen achterop. Oranje helm, spatlappen, windscherm met zo’n schietgat er in, je kent het wel. Dat dus.
Waarom huur je niet @Arthur ? Wel vet, huis kopen. Jij weet als geen ander een buurt te duiden, lees Paranoia Paraguay maar, mensen.
@Frik:
Da’s nog niks.
Hier bij ons is een heuse mannetjesmier van drie lentes jong platgereden.
De stakkerd wist links niet van rechts te onderscheiden en liep dus gewoon door, de straat over.
Dat krijg je, als je geen keuzes kunt maken.
Ik had mij bovendien al eens afgevraagd wat een Hollandsche jongen nu kan bekoren in een land wat geen kustlijn heeft. Het viel meteen al op in de kookrubriek dat er geen vis meer op het menu stond. Alles sal nu rech kom. Ek hoop dat jy ‘n klomp visse vang aan die nuwe dorpie se kus en baie wolhaarstories gaan bedenk vir die volkies hier.
Bedankt Arthur, eerst meehelpen met de islamisering van Europa om vervolgens te verkassen naar Forta Leze!
Wij bedanken je!
Bogers, even geen islam, ok? Dit gaat over Brazilië.
Het is hier verrukkeluk! Breaking news, onze gewaardeerde heren twitteren! @VanFrikschoten en @DGNeree
@donarturito
Waarom doet twitteren mij denken aan een kippenhok zonder haan?
Het oeverloos gezwets van ouwe wijven?
Lüstige witwes op een bingoavond.
Ik denk niet dat ik er verder een gedachte aan gaat besteden, dat facebook/twitter en hoe het allemaal mag heten geouwehoer.
Bluine lum begint aan te sraan.
en al een huis gevonden om te schrijven?
Wat een geweldige verhalen Arthur (ook over Octopus enzo)! Ik kwam je op het spoor via m’n zus Roos (ook al herinner je je mij waarschijnlijk niet meer). Ik vlieg 23-2 naar Rio. Misschien kunnen we een biertje drinken als je in de buurt bent.
Amigo, blij dat je naar Brazilië trekt. Was er acht jaar geleden vier maanden in de favela in een stadje in Bahia. Waar de echte Braziliaan woont. Ga met Muntz niet naar Rio -fake- maar naar de echte carnavalstad Salvador. Wild, woest, geilig. En bid voor de genezing van mijn arm die weer gekke kuren kent in één van de 365 kerken. Maar let op met het zuipen. Ik vloog over met Padre Erico uit Conge. Een piepklein dorpje aan de kust. Hallucinant maar de padre had nog visioenen nodig en zoop zich dood. Dood, zuipen, Brazilië: het is een gevaarlijk drieluik. Hou je goed, maatje
Ha die Ferry, lang niet gezien! Ik had al een en ander over je gehoord van Roos. Ik zit vermoedelijk tot de 20ste in Rio, maar dat kan veranderen. Mail even naar Joost, die stuurt je dan mijn emailadres. Volgende Braziliaanse Brief komt er aan, ciao!