Ja, ook ik heb met ze te doen. De politiek correcten en de Allah-vereerders zitten immers samen gevangen in een droevig spel van regels en voorwaarden waaruit zij zich niet zelfstandig kunnen bevrijden. Bij gebrek aan authentieke identiteit en een eigen levensdoel hebben zij elkáár nodig; maar het is cynisch opportunisme, geen op liefde gebaseerde vriendschap, die hen tot bondgenoten maakt.

Gelukkig is het niet de taak van de toeschouwer om zich met de acteurs op het wereldpodium te bemoeien, maar misschien kan hij wel dankbaar zijn dat al die spelers hem een spiegel voorhouden door iets te tonen van de leegte en zinloosheid van hun bestaan. De bezielde mens weet intussen dat elke golf van wanhoop door een tsunami van hoop wordt voortgestuwd. Die gedachte houdt hem op koers en doet hem echte vrienden zoeken die net als hij eindelijk zelf tot inkeer willen komen. Al samenwerkend vormen zij een zaad voor een waarlijk nieuwe tijd die op de schouders staat – en het vreugdevolle sluitstuk vormt – van het huidige zo onzekere domein.

Het antwoord: door bewustwording van álle krachten, dus inclusief de doodskracht; en door opnieuw te leren deze krachten telkens af te wegen tegen ons ideaal en onze herinnering van een leven in harmonie en vrede. We moeten beseffen dat het goede niet zichtbaar kan worden wanneer we het kwade blijven ontkennen (of steeds op anderen projecteren).

Een uitstekend voorbeeld van collectieve ontkenning tonen ons de Moslims, die hun eigen systeem van regels als absoluut verheven beschouwen. Afgezien van die arrogante, blinde en stupide mentaliteit houden de Moslims ons zo wel een spiegel voor. De Islam is slechts een verwaterd en fundamenteel goddeloos plagiaat van gedachten en verhalen uit Christelijke en Joodse boeken, maar we zijn te zeer gehecht aan onze eigen moreel corrupte levenswijze om dat hardop te durven zeggen.

het beeld van die bom ontploffing bij de ingang van een ziekenhuis waar familie op bezoek ging bij overlevenden van een vorige en een bloedbad opnieuw veroorzaakte, zat nog op m,n oogvlies.
Mensen die dit doen zijn niet ziek maar meer zeehonden kadavers in de huid van mensen.
Het land [ Pakistan] in kwestie vervult een voorbeeld functie bij linkse idioten hoe dit land er in de toekomst uit moet zien en ik kan daar met de beste wil van de wereld niet om lachen.