Post uit Rio. Met Arthur van Amerongen gaat alles goed op het carnaval. Met Rob Muntz ook. Nee, Arthur was niet die Nederlander die ze te grazen hadden genomen.  Je zou het niet zeggen, maar Arthur weet wat hij doet. Veel Nederlandse toeristen daar doen wel domme dingen. Lees en huiver.

Ha die Joosteman, was je ongerust? Ik ben net aan het twitteren en iedereen (Loor & Lieke Lamb, that is) dacht dat ik die Nederlander was die – hoe verrassend – tijdens het carnaval in Rio beroofd was. Het betrof hier echter een andere Nederlander – Jaap, Dik of Tom en zijn vrouw, Ans, Wil of Truus. Die gingen dus met al hun spulletjes wandelen in de wijk Cosme Velho en dat moet je dus niet doen. Dan ben je als het ware een zittende eend, en jij weet dat als geen ander. Zo was ik gisteren met Herr Müntz in de beruchte animeertent The Balcony aan het strand van Copacabana. Daar lopen zo een 1000 troostmeisjes rond, al heeft een flink aantal daarvan vermoedelijk een pielemuis. Ik zag daar een horde Nederlandse bouwvakkers uit dorpen waar ik nog nooit van gehoord had, en ze spraken ook nog eens een taaltje dat ik niet kon plaatsen. Trots lieten ze mij pakken met geld zien, ze hadden het hele jaar gespaard. Ze spreken niks over de grens, Joost, en ze denken dat de Braziliaanse hoeren – al dan niet bouwdozen – net zo keurig zijn als hun hun voornamelijk thuiswerkende collegaatjes in Almere, Winschoten en Ede. Die jongens staan binnen de kortste keren stijf van de caipiwodka en halen dan niet eens hun hotel meer, 500 metertjes verderop. Geheel uitgekleed staan die genetisch uitgedaagde Hollanders dan ´s anderendaags in de rij voor het Nederlandse consulaat hier in het voor jou zo verre Rio. Wij hebben daar vanochtend wat opnametjes gemaakt voor de NPS en dat was beslist lachen, het deed ons denken aan de glorietijd van de Vakantieman. Ik kan me trouwens beter zorgen maken over jullie daar in Europa. Wat een ellende zeg! Eerst die verschrikkelijke ramp in Maastricht, dat de optocht niet doorging vanwege de sneeuw. Die Sjengen hebben daar het hele jaar naar uitgekeken, dit is een onvoorstelbare dreun voor Limburg, waarde Joost. Goed, dan die treinramp in België vandaag, dat land staat echt op barsten, werkelijk alles gaat daar mis. Ik hoorde dat het een aanslag van muzelmannen was maar dat bericht heeft het Laatste Nieuws dan toch weer ingetrokken.  En dan was er natuurlijk – in het kader van de islamisering van Europa – de jihad in Milaan. Ik zag daar leuke kiekjes van: opgeschoren Marokkanen in leren jasjes die spulletjes aan het slopen waren van hardwerkende Zuid-Amerikanen. Naar volkje, die Marokkanen, nietwaar, lieve vrind. Werken ho maar, de boel slopen, onze blanke dochters.. enfin, je weet hoe ik er over denk. Gisteren hebben mijnheer Muntz en ik zwaar getafeld met onze vrind Paulo Coelho (goede wijn behoef geen krans). Wij zijn dus bezig met de research voor een grote documentaire over de naderende WK in Brazilie, en Paulo sprak daar de volgende wijze woorden over:  Ik zag de wereldbeker in Duitsland en hoe het de ziel van het land veranderde. In Brazilië zal het WK lichaam en ziel van mijn land veranderen, wat betekent dat alle infrastructuur die we nodig hebben zeker op zijn plaats zal zijn.

Paulo is zo wijs, Joost, ik hang altijd aan zijn lippen. Het is allemaal zo diep, maar hij brengt het zo luchtig. Ik had dat ook met de gedichtjes van Toon Hermans, daar moest ik soms gewoon van huilen. Op één van de kiekjes zie je onze dierbare vriend Nanko van Buren, een held die hier eigenhandig de stichting IBISS heeft opgebouwd en na bijna 25 jaar in de favela´s werkt, onder levensgevaarlijke omstandigheden. Deze man verdient de Nobelprijs voor de Vrede. Zo zie je maar, dat Rob en ik ook een zachte kant hebben en niet alleen maar met commercie bezig zijn. Goed, vandaag wordt wederom een lange dag, je kan spoedig weer een nieuw kattebelletje van mij verwachten, dag engel!