Naar aanleiding van een stukje over de man met de onderbroekbom, kwam Caroline in gesprek met ene Muhammet, die niet vond dat de islam de schuld van alles moet krijgen. Maar Voor Caroline is er genoeg reden om de islam de schuld te geven van erg veel en dat legt ze hier uit. Reageren kan op artikel7.
-door Caroline-
Zo af en toe denk ik er weer aan, een de verijdelde aanslag op dat Amerikaanse verkeersvliegtuig, met al die passagiers en die man met een bom in zijn onderbroek, en vooral de man natuurlijk in het opvallend fraaie maatpak die blijkbaar zoveel in de melk te brokken had/heeft op Schiphol dat hij mensen zonder papieren maar met bom gewoon op een vliegtuig kan zetten. Waarom de gedachte aan die zaak vandaag juist bij me op kwam, wie zal het zeggen. Misschien vanwege de brute machtspolitiek van een dame die zich daar uit de aard van haar functie (koningin) niet schuldig zou mogen maken, en die me aan het denken zette over de manier waarop in dit land met de resten van de democratie wordt omgegaan? Of waren het de berichten over lokjoden en lokhomo’s, die het volslagen niet optreden tegen door moslims jegens anderen uitgeoefend geweld zouden moeten verbloemen. Of zijn het de berichten de ik voornamelijk via de vertalingen van E.J. Bron tot me neem, over de omkeringen, niet alleen van alle waarden maar ook van alle waarheden, waarin van daders slachtoffers worden gemaakt en andersom? Of is het gewoon het algehele ongenoegen dat ik voel over de staat van ons land, en het met deze informatie weer pregnant onder de aandacht gebrachte falen van democratie, politiek en zelfverklaarde elite, welke laatste niet eens meer meent de schijn van eerlijkheid en onpartijdigheid op te hoeven houden, en te werk gaat op een wijze die je doet verlangen naar een Franse revolutie met alles wat daar zo bij komt kijken. Maar ja, gezien het feit dat die revolutie onze republiek indirect tot koninkrijk heeft doen verworden, is dat wellicht een verlangen dat maar beter beheerst kan worden.
Of is het de idiotie, kennelijk zijn goede gedachten zo weg, en blijven alleen de idiootste hersenspinsels voortdurend weer opduiken, van het hondenreine smulbos, die vandaag de kop weer opsteekt. Of wellicht toch een gewoon en -hoewel altijd aanwezig niet altijd opdringerig- gevoel van onbehagen aangaande de islam, dat me weer aan de aanslag deed denken, de aanslag waaromtrent de meest basale vragen nog immer niet beantwoord zijn. Niemand die het antwoord weet, en erger nog, niemand die het antwoord zelfs maar wil weten, zo lijkt het.
Wat er ook van zij, en wat de reden van mijn gedachten ook moge zijn, ik moest opeens denken aan de brief die ik schreef aan ene Muhammet, die reageerde op een bericht over de aanslag, welke reactie ik hier, met mijn antwoord daarop, maar eens laat volgen. Actueel? Vast niet, maar de waarheid, die kan niet vaak genoeg gezegd worden, dunkt me. Van Muhammet kreeg ik overigens nooit antwoord.
Muhammet zegt:
“tijdens het lezen van dit stukje voel ik gewoon de haat jegens de Islam. Ik snap dat u er genoeg van hebt dat de ‘moslim’s’ steeds maar weer aanslagen plegen of wat dan ook. Moet u ’s weten…. Ik, als moslim, erger me misschien wel meer dan u aan deze mensen!! Als iedereen dat nou eens doorheeft….
en wat bedoelt u met deze zin:De aanslagen worden als losse incidenten gezien, en zo min mogelijk in contact gebracht met de islam. Dit weerhoudt een structureel onderzoek en het nemen van harde maatregelen.
betekend dit dat ik vanwege mijn naam ( Muhammet) extra in de gaten moet worden gehouden?”
“Muhammet, ik kan me voorstellen dat het vervelend is om iedere keer weer geconfronteerd te worden met wat er allemaal in naam van de islam gebeurt, maar dat al die nare zaken in de naam van de islam gebeuren, dat zou je niet hoeven te verrassen. Immers: het staat gewoon in de koran en aanverwante geschriften dat dat moet gebeuren, al die nare dingen zoals het onderwerpen/vermoorden van ongelovigen, het indelen van mensen in ’soorten’ waarbij de moslimman bovenaan staat, en een vrouw zoals ik de stokslagen nog niet waard is die haar worden gegeven. Dat zou je te denken moeten geven over het waarom je nu eigenlijk moslim bent, waarom je een geloof aanhangt dat de jihad niet alleen als heilige opdracht ziet maar ook nog eens -mocht je daarbij sneuvelen- als een zeker toegangskaartje voor een bordeel achter de wolken, waar dan tot in de eeuwigheid dagelijks 72 maagden moeten worden geneukt en 12 (?) jongetjes op zijn minst anaal bepoteld dienen te worden.
En om het feest compleet te maken wordt er door moslims ook nog eens 5 maal per dag allerlei wraakzuchtigs gebeden, en worden mensen evenzo vaak als varkens, apen en ratten afgeschilderd, mensen overigens die niet tot vrienden mogen worden genomen.
Ik begrijp werkelijk niet hoe iemand die bij zijn verstand is ook maar iets positiefs (of het moet voor de moslimman de mogelijkheid zijn vrouwen te onderdrukken en niet moslima’s op alle mogelijke manieren te mogen uitbuiten, bezitten, najouwen e.d. meer) kan zien in de islam, een seksistische superioriteitsideologie met een volslagen gebrek aan zelfs maar een begin van spirituele diepte, naastenliefde of wat er ook maar positief aan een irrationele ideologie zou kunnen zijn ook.
Kan je je voorstellen dat wij (de niet moslims) het zo langzamerhand een beetje zat zijn? Hoe zou jij het vinden als je van mij wist dat ik dagelijks bad om jouw onderwerping en uitroeiing, en je tot het zo ver was, beschouwde als terecht doelwit van mijn berovingen, scheldpartijen en ongewenste seksuele opmerkingen (om het maar netjes te houden). Zou jij graag met me omgaan als ik me zo tegen jou gedroeg en zo over je dacht?
Het komt dus wel ergens vandaan, die afkeer van de islam, en wel uit de islam zelf.
Voeg daarbij dat we moslims eerst hartelijk en nieuwsgierig hebben welkom geheten, en dat het ons -niemand wist hier iets van de islam- rauw op het dak is gevallen hoe onze gasten zich hier hebben en nog gedragen (ik verwijs naar de bekende nare statistieken van werkloosheid, onze zelfredzaamheid en noem maar op, statistieken die door onze overheid ook nog eens worden vervalst om het beeld dat het met moslims wel mee valt te vestigen en mensen die denken dat het anders is het bezit van een onderbuik te verwijten). En, eenmaal wakker geworden, dan gaat een mens eens om zich heen kijken, en verdraaid, dan blijkt het overal waar meer dan een zeer kleine groep moslims wonen, dat het hommeles is. Kijk eens op de wereldkaart en je zult het zien, overal waar landen die de islam nog niet kennen aan de islam grenzen, is het moord en doodslag, de grenzen van de islam worden in bloed getrokken.
Kortom, het ligt niet aan ons dat we niets van de islam moeten hebben (en mocht je denken dat het anders is, dan zul je in de beschouwing moeten betrekken dat dat ‘ons’ niet een Nederlands of zelfs maar westers ‘ons’ is maar een wereldwijd ‘ons’), het is de islam zelf en de aanhangers daarvan waarvan we zo langzamerhand genoeg hebben. Dat daarbij de goeden onder de kwaden lijden, dat is nu eenmaal zo, en sterker nog, wij als niet-moslims lijden daar net zo hard onder, en misschien zelfs wel harder omdat wij er niets aan kunnen doen dat mensen de islam aanhangen, die kunnen er (stokslagen en de door de islam aangeraden mobiel galg daargelaten) alleen zelf mee op houden.
Onderwijl zijn met de komst van de islam steeds meer vrijheden hier gefnuikt, hetzij door de overheid die de kans schoon ziet burgers steeds verder te knechten, hetzij door de straatcriminelen die verrassend vaak namen als Mohammed, Osama, Samir en noem maar op hebben. Toen ik nog als strafrechtadvocaat werkte keek ik er de enkele keer dat ik bij straatroven, verkrachtingen e.d. een Nederlandse verdachte (niet moslim) moest bijstaan altijd behoorlijk van op, en de ene (!) keer dat ik een Chinese cliënt heb gehad viel ik bijna van mijn stoel van verbazing.
Kortom, het leven hier is er met de komst van de islam niet vrolijker op geworden, en niet alleen omdat het sociaal leven er hier door op achteruit is gegaan (ik woon lekker, maar nog geen paar honderd meter verderop ligt de Diamantbuurt, waar de politie gewoon toekijkt bij straatterreur door moslimjongens die door de ouders op de buren worden losgelaten), maar ook omdat de afbraak van onze samenleving ook nog eens aanzienlijke kosten met zich meebrengt, bijvoorbeeld (zie de topic over de Amsterdamse schoolramp hieronder) omdat bijvoorbeeld aan het onderwijs van moslimkinderen bijna 2 maal zoveel geld wordt besteed als aan dat van niet-moslims. Ook de kosten van de gezondheidszorg rijzen de pan uit, gewoon omdat er als gevolg van incest en slechte zelfverzorging een onevenredig groot beroep op wordt gedaan door met name mensen met een moslimachtergrond. Dit gaat ten koste van wat wij aan onszelf en onze zieken en ouderen kunnen besteden. Onze zieken en ouderen die niet door moslims worden verzorgd (zelfs niet als die er voor betaald zouden worden, in de zorg aan het werk zouden gaan), gewoon omdat ongelovigen te haram zijn om aan te raken. Over al die andere kostenposten heb ik het maar niet eens.
Vervolgens krijgen we geen dank maar stank voor al die inspanningen, inspanningen waarvan het niet alleen gewoon gevonden wordt dat wij die verrichten, maar die ook nog eens en voortdurend blijkbaar onvoldoende worden gevonden.
Daarom Muhammet (en dan ben ik nog niet eens volledig geweest) heb ik een afkeer die inderdaad zo langzamerhand grenst die aan haat, voor de islam.
En als we dan ook nog in striptease door de douane moeten, tja, dan begint het water een beetje over de dijken te gaan, denk je niet.
Overigens is een geluid als het jouwe hier (dat je er niet veel mee op hebt, met wat er gebeurt in naam van de islam) een te waarderen zeldzaamheid, jammer alleen dat je er geen blijk van geeft het voor anderen (die aan de islam part noch deel hebben anders dan als gedwongen financier van een te groot deel van de aanhangers ervan) misschien ook wel eens erg naar zou kunnen zijn, dat hun leven als gevolg van de opzettelijke keuzes van anderen (aanhanger worden van de islam, weigeren te werken, ons als prooi beschouwen en dagelijks onze minderwaardigheid bezingend e.d.) een stuk minder vrolijk is geworden.
Let wel: ik heb het hier niet alleen over de terroristen (de kans dat ik mezelf ophang is groter dan dat ene Osama dat doet), ik heb het vooral ook over de mensen die datgene wat er in de naam van de islam gebeurt mogelijk maken, als is het maar door het zijn van moslim.”
Het artikel is te vinden op:
http://www.joostniemoller.com/2009/12/11-redenen-voor-een-nieuwe-aanslag/#comments
