Komende bij de afronding van acht jaar Balkenende, stelt Le Corbeau zich de vraag: Hoe flink was de Zeeuwse fietser JP nu eigenlijk als het om de islam ging? Nou, niet zo dus. JP was vooral Koning Ontwijker. Diende dat onverstaanbare praten toch ergens voor. Reageren kan op Artikel7.

Nederland heeft veel last gehad van Balkenende

-door Le Corbeau-

Voor de zoveelste keer heeft Jan Peter Balkenende het volk gewaarschuwd voor een stem op Geert Wilders. De man die in 2002 samenwerkte met de onthoofde en in ontreddering achtergebleven LPF, blijft zowel de wegzet- als de pleefiguur-kaart spelen. Daarmee zal Jan Peter Balkenende de geschiedenis ingaan als een politiek leider die veel heeft willen betekenen voor mensen die last hadden van islamkritiek en weinig heeft betekend voor mensen die last hadden van de islam.

Volgens de man die nog 23 dagen minister-president is:

- zet Wilders een complete groep mensen weg uitsluitend om hun geloof;

- betekent Wilders aan de macht een gevaar voor de Nederlandse economie.

Over de eerste kwalificatie valt veel te zeggen, maar ze is in elk geval veel te kort door de bocht. De tweede stelling is nakakelen van werkgeversvoorzitter en super polderaar Bernard Wientjes. Wientjes is een bangeschijt, die het bij voorbaat in zijn broek doet voor verlies aan omzet en geen enkel vertrouwen heeft in de a-politieke kracht van markten en handelsrelaties. Niet best voor een echte zakenman, wat hij dan ook niet is.

Wilders heeft een- en andermaal te kennen geven dat poldermoslims, die volgens hem gewoon bestaan, van een PVV aan de macht niks te vrezen hebben. Hij noemt deze mensen vaak, maar niet altijd “gematigde” moslims. Geert Wilders is voorzichtig met deze term. Omdat hij onzeker is over de werkelijke omvang van deze kwetsbare groep, maar vooral omdat hij wil benadrukken dat een gematigde islam helemaal niet bestaat – hetgeen feitelijk juist is – probeert hij te vermijden dat een positief gebruik van het woord gematigd niet aankomt bij slechte luisteraars, en die zijn er vele in dit land.

Jan Peter heeft een medaille gekregen…

Net als de rest van de elite is Balkenende iemand met een mooie medaille op zak. Het ding brandt in zijn zak. Af en toe haalt hij de medaille tevoorschijn, en kijkt ernaar. Glunderend. Op Jan Peters gezicht verschijnt dan een stralende glimlach, van oor tot oor. Alsof hij die plak van H.M. zelf heeft ontvangen.

Maar er klopt iets niet. Het grootste deel van de tijd kijkt hij naar één kant van de medaille. Laten we die kant eens beschrijven. Nederland is een rechtsstaat. Nederland kent volledige vrijheid van godsdienst en heeft daarin een eeuwenlange en roemruchte traditie. In Nederland zetten we geen mensen weg, puur alleen om hun geloof. In Nederland gaat het met heel veel niet-oorspronkelijk hier gewortelde burgers ontzettend goed. En daarom is het zo verwerpelijk dat deze mensen zoveel last hebben van een quelerant, die telkens weer op een nare toon over die mensen van dat geloof begint te mekkeren en te zeiken.

…maar heeft zijn trofee nooit goed bekeken

Jan Peter beschouwt maar liever niet de andere kant van de medaille. Af en toe maar. Heel kort. En heel snel, zoals hij praat, halve klanken en lettergrepen inslikkend. Op die andere kant zien we ex-moslims. Afvalligen. We zien het profiel van Theo van Gogh. En we zien Mohammed Bouyeri. We zien haatimams. Moskees waarin dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. We zien de slecht presterende islamitische scholen en het omslag van het nieuwste boek van Ayaan Hirsi Ali. En zwijgende moslims, die zichzelf “gematigd” of zelfs “seculariserend” noemen. We ontwaren Pim Fortuyn, saluerend op een podium staand met een gestileerd getal “26” als een aureool boven zijn hoofd. We zien nóg een moskee. Met in alle windrichtingen krachtige luidsprekers, waarvan sommige moslims in praatprogramma’s glashard ontkennen dat die er zijn in Nederland.

We zien een begin van ghettovorming in Nederland. We zien beelden die associaties met tumult oproepen. Herrie. Chaos. Gesodemieter met scooters. Onrust. Brutaliteit. Grote bekken. Geweldpleging. Fuck you-mentaliteit. Foute sporten. Rellen. Onbeschofte taxichauffeurs. Een fraai pand van Justitie, met een draaideur. Jazeker, oppervlakkig gezien vergelijkbaar met de ‘blanke’ jeugdcultuur respectievelijk hooliganisme. Ook zonder Turken en Marokkanen om ons heen gaan de stoelen nog wel eens door ramen. (“Iedere avond bal, Knokke tot in de hal, ’k Heb een looie pijp voor het geval…”). En toch en toch en toch; het is anders. Naargeestiger. Gebouwd op een ander, exotisch fundament. Een gifige cocktail alles bij elkaar.

We zien ook een aantal meer triviale zaken. Zoals de hoofddoekjescultuur. Zo, het hoge woord is eruit. Begrijp me goed: vrouwen en meiden mogen van mij dragen wat ze willen. Toch vraag ik me nog steeds het een en ander af, als ik bij een tankstation langs de snelweg sta en eens goed om me heen kijk. Het is hartje zomer. Een hete dag. Echt strandweer. Ik zie jongelui met een licht getinte huidskleur in kekke modellen af en aan rijden. Een enkele wagen ligt laag boven het wegdek. Ik zie ze uitstappen. Mooie meiden. Bloedmooi soms. Modieus schoeisel. Pumps. Maar elk lichaamsdeel behalve de handen is bedekt. Hoe komt het dat het woord ‘vrijwilllig?’ altijd meteen in me opkomt zodra ik dit soort dingen zie?

Wil ik de dames, onderweg naar het strand, alvast halfnaakt zien? Alsjeblieft niet. Uiteindelijk kunnen we niet zonder enige beschaving. Nee, zo wil ik ook geen Hollandse vrouwen in gepimpte Suzuki’s en Golfjes zien. Om te onderstrepen dat het me daar echt niet om gaat, citeer ik met instemming mijn oude moeder: “Gut, gut, hoe lang woon je hier nou al? Je kunt je tenminste toch een klein béétje aanpassen?” Nee, kennelijk niet.

En daarom is die bedekkingscultuur ook weer niet triviaal. Ze maakt volop deel uit van de giftige cocktail waarmee de islamitische cultuur ons heeft verrijkt…

Balkenende ging honderd dagen het land in en miste de clou

Jan Peter draait zijn blinkende medaille gauw weer om. Voor hem stijgt uit de beelden de geest van de onderbuik op. Jan Peter, hij is honderd dagen het land in geweest. Maar hij pakt het niet, voelt hij niet aan. Daarom praat hij ook zo graag en veel over alles wat goed gaat. Hij oreert uitvoerig over het recht op godsdienstvrijheid. Maar, in een twistgesprek met Paul Scheffer, hij weet niet hoe snel hij heen moet lullen over godsdienstkritiek en het recht op afvalligheid. En over foute signalen op foute momenten. Zoals de aankondiging van het aanscherpen van het verbod op godslastering direct na de moord op Van Gogh. En de bemoeienis met Fitna. Het laatste ook weer na consulatie van zijn vriendje Wientjes in de ivoren Malietoren.

Mensen die écht last hebben van de islam, hebben daarom weinig gehad aan de broddelaar Balkenende en minstens twee van zijn kabinetten. Het is bitter dit te moeten constateren over een man die voortkomt uit de joods-christelijke traditie en die zegt daar zo sterk mee verbonden te zijn. Extra bitter is dat we dit moeten vaststellen op een moment dat de moord op Pim Fortuyn alweer ruim acht jaar geleden plaatsvond.

En dat wil tegen de wind in fietsen…? Laat me niet lachen, als de wind uit de richting van Mekka waait, wordt Jan Peter zó van de Westkapelse Zeedijk geblazen.

Een angelsaksisch spreekwoord* zegt: There’s more to the picture than meets the eye. Dat mag zo zijn, maar voorlopig houd ik erop dat Jan Peter, onze ridder zonder vrees en blaam, eigenlijk een laffe man is, die echter beter zou moeten weten. Kom op, Jan Peter, dit getuigt allemaal niet van een VOC-mentaliteit, en met normen en waarden heeft het ook niet zoveel te maken. Integendeel, dit zaakje stinkt als Wormen in Naarden.

*) en anders komt het gewoon uit een ouwe songtekst van Neil Young.