Het CDA beweegt nu toch naar Wilders toe, ondanks de geniale move van Lubbers/Beatrix. Informeel worden de opties afgetast. Het links-christelijke dagblad Trouw gilt moord en brand. Reageren kan op artikel7.

Ik zit nu al met smart te wachten op de reconstructie van deze formatie. Wat gebeurt er allemaal achter de schermen? Het is nauwelijks voorstelbaar dat de onderhandelingen ooit onder zo’n zware spanning stonden: Aan de ene kant een verkiezingsuitslag die, met een grote winst voor een naar rechts opgeschoven VVD en een tegen alle peilingen in hoog scorende PVV, een duidelijke aanzet vormt voor de vorming van een rechts georiënteerd kabinet, waarbinnen een concreet anti-immigratie kabinet tot stand kan komen, en dus ook een grotere afstand ten opzichte van Europese, ondemocratische dwang. Aan de andere kant een wild spartelende elite, onder leiding van de koningin, die Nederland nog verder wil laten fragmenteren binnen een oncontroleerbaar, internationaal netwerk. Dit is al sinds WOII het spanningsveld waarbinnen de Nederlandse politiek opereert, maar nooit eerder werd het achter de schermen zozeer op scherp gespeeld.

De tegenstelling die er bestaat tussen aan de ene kant verdere internationalisering en opheffing van Nederland binnen Europa, en aan de andere kant de nadruk op het terugwinnen  van soevereiniteit, is er een die deels dwars door de partijen heenloopt, met name bij de VVD en het CDA, waar een elite verregaande internationalisering bepleit, maar een meerderheid juist nationalistische tendensen kent. De interne strijd brengt deze partijen telkens in de gevarenzone, sinds Fortuyn en later Wilders het item fors op de agenda hebben gezet. (Bij de PvdA is het pleit beslecht door de internationalisten, die tegelijkertijd ook multiculturalisten zijn.)

De internationaal gerichte elite, die voorstander is van meer immigratie en meer multiculturaliteit, voert achter de schermen een verbeten strijd. Ook nadat de Nederlandse bevolking zich per referendum tegen het verder verdwijnen van Nederland had uitgesproken, werd de gehate Europese Grondwet toch door diezelfde elite ingevoerd. Nu is die elite achter de schermen, onder leiding van Lubbers weer bezig een verandering van de grondwet in te voeren. Lees hierover het uitstekende artikel van Hannibal op de website Artikel7.

Dezelfde Lubbers deed in intense samenwerking met de koningin een bijkans geniale zet om de PVV uit te sluiten; hij stelde voor dat PVV, VVD en CDA maar eens samen moesten gaan praten, informeel. Met als achterliggende gedachte: Hierbij zou de ‘morele’ vraag bij het CDA over de verwerpelijke, racistische Wilders, hoog opgespeeld kunnen worden, en kan er gebruikt gemaakt worden van de huidige verwarring binnen die partij, na de enorme verkiezingsnederlaag, om een draai naar links te veroorzaken, dat wil zeggen in de richting van verdere Europese integratie. En dan zou de optie voor een rechts kabinet boven de markt vanzelf verdwijnen. Een kunststukje met een hoge risicofactor uiteraard, want stel dat die drie, al informeel doorpratend, er wel uit zouden komen? Bijvoorbeeld via de minderheidsconstructie? Weliswaar is het niet de opdracht van de informateur om de mogelijkheid van een minderheidsoptie te onderzoeken, maar wie met elkaar informeel in gesprek is, kan altijd die kant uitgaan. En wat in het vat zit, verzuurt niet. Ook al komen de informele drie met de voorlopige conclusie dat het rechtse kabinet er niet in zit, dan blijft de minderheidsoptie toch boven de markt hangen.

Pechtold zag dit ‘gevaar’, ook, vandaar dat hij gelijk heftig bij Lubbers protesteerde tegen de informele gespreken.

Het CDA buigt inmiddels naar Wilders. De harde, principiële toon die Verhagen ten opzichte van de PVV aansloeg bij het Kamerdebat over de eerste ronde van de informatie heeft plaatsgemaakt voor een heel anders geformuleerde, veel meer pragmatische kritiek op de PVV, getuige bijvoorbeeld een verslag in NRC.

Daarin valt onder andere te lezen:

“Maar als het CDA daarna echt met de PVV zou gaan onderhandelen over samenwerking of een coalitie, dan gelden „onverkort” enkele zaken die voor het CDA van groot belang zijn. Verhagen herhaalde nog eens te zullen blijven vasthouden aan de vrijheid van godsdienst. Ook het PVV-standpunt dat de Koran moet worden verboden, is voor het CDA onbespreekbaar. Hetzelfde geldt voor de belasting op hoofddoekjes en de wens van de PVV om de ontwikkelingshulp te schrappen.”

Dat zijn concrete punten, waarbij Wilders dus telkens de afweging kan maken: Speel ik ze hoog op, of lever ik ze in. Daarbij kan telkens weer de keuze aan de orde komen; wordt het een rechts driepartijen kabinet, of wordt het de minderheidsoptie zonder de PVV. Met andere woorden: Het CDA heeft zijn onvermurwbare, morele lijn losgelaten, en is in de praktijk al aan het onderhandelen, onder het motto: Eieren voor het geld.

Daarbij spelen ongetwijfeld een aantal zaken voor het CDA mee:

1. Het CDA is een bestuurspartij. De gang naar de oppositie leidt tot grootschalig banenverlies en verdere onzichtbaarheid.
2. Sinds de verkiezingen is de PVV in de peilingen aan een enorme opmars bezig, en leiden vooral de VVD, maar ook het CDA verlies bij iedere beweging die leidt tot het uitschakelen van de PVV. Er is een grote vrees voor een landslide overwinning van de PVV bij de komende Provinciale Staten verkiezingen, met als gevolg dat de PVV groot zal worden in de Eerste Kamer.
3. Uit een peiling van Maurice de Hond is inmiddels gebleken dat slechts een minderheid van de CDA stemmers zijn hakken in het zand zet bij het regeren met de PVV.
4. Wilders schreef een doorbraak artikel in NRC, juist tijdens deze onderhandelingen, waaruit blijkt dat er voor hem een essentieel verschil is tussen islam kritiek en moslim bashen.

Daarmee zijn de ‘morele’ bezwaren van het linkse CDA smaldeel inhoudelijk van tafel geveegd.

Maar uiteraard niet voor het links-christelijke dagblad Trouw, dat vandaag uitpakt met een zowel hysterisch als schijnheilig commentaarstuk, waarin wordt beweerd dat de PVV nooit echt zal onderhandelen, omdat Wilders daarmee zijn eigen aard zou verloochenen. Het lijkt wel alsof Trouw het opneemt voor Wilders! Pas op, Wilders, straks eindig je nog als D66!

Daarbij wordt ineens ingezoomed op het voorstel voor etnische registratie, wat de kwalijke kanten van de PVV zou blootleggen, aldus Trouw. De krant laat op bewust misleidende wijze onvermeld dat de PvdA in Rotterdam allang die etnische registratie heeft ingevoerd en dat Van der Laan daarmee destijds instemde. ‘Juridische haarkloverij’ was dat gezeur over etnische registratie, aldus de PvdA. Maar voor Trouw is dit PVV programmapunt nu ineens het bewijs dat Wilders in wezen een soort Hitler is, die zichzelf nooit zal willen verloochenen in een regering met anders gezinden als het CDA.

Achterlopend op de politieke werkelijkheid, trekt Trouw nog eenmaal de morele kaart en tracht duidelijk te maken waarom Wilders nooit zal regeren, en het CDA dus moet aansluiten bij de linkse partijen:

“In Wilders’ ’agenda van hoop en optimisme’ staat ook: „De Koran schrijft gedrag voor dat strijdig is met onze rechtsstaat, zoals antisemitisme, discriminatie van vrouwen, het doden van ongelovigen”. Dus wil Wilders de Koran verbieden. Ook dat valt verkeerd bij het CDA. De christen-democraten menen dat het verbieden van boeken de rechtsstaat aantast.

Een Koranverbod, hoofddoekjesbelasting en een bouwstop voor moskeeën zijn geen breekpunten, maar wel de kroonjuwelen van de PVV. Ze gaf mensen in haar verkiezingsprogramma de keuze: wil je meer islam of kies je voor Nederland?

Besluit Wilders op verzoek van het CDA zijn anti-islamstandpunten in te trekken, dan blijft er van de PVV op veiligheid en immigratie niet veel meer over dan waar de rechterflank van de VVD al jaren voor pleit.”

Bij dit alles komt de optie van het minderheidskabinet in dit uit de bocht vliegende Trouw stuk niet aan de orde. Trouw zweeg zelfs over het recente stuk van Wilders in NRC over het verschil tussen islam en moslims.

Ach, wat zijn ze ten einde raad bij Trouw. En nu blijven de lezers ook nog eens weglopen.

Dat er ondertussen op de een of andere manier gezocht gaat worden naar een kabinet waarin Wilders een rol speelt, lijkt haast onvermijdelijk. Ondanks de koningin. Ondanks Lubbers. Ondanks het gegil van Trouw. Lees over het voor de hand liggende scenario in de blog van vandaag van Afshin Ellian in Elsevier.

Zoals gezegd: Een voor de hand liggend scenario. Tenzij Wilders er zelf van doordrongen blijft dat zijn beste optie er een is van voorlopig niet meeregeren, zodat hij zijn basis verder kan verbreden. In dat geval zal hij een zeer complex spel moeten spelen, waarbij hij de indruk kan wekken terzijde geschoven te zijn.

Een slim, en moeilijk spel.

Kortom; Wat wacht ik nu al met smart op de reconstructie van deze formatieperiode!