op reportage
Het leukste van de journalistiek is op reportage gaan en opschrijven wat je hoort en ziet. De 
werkelijkheid is altijd weer net wat absurder dan je het zelf bedacht had kunnen hebben. De ongekroonde koning van het genre is mijn ex collega Marcel van Roosmalen, maar op mijn beste momenten haal ik zijn niveau. Vind ik. Vooral als het ergens heel grimmig en vreemd begint te worden en je jezelf zo onzichtbaar mogelijk poogt te maken. Dat klinkt vaag en dat is het ook.
Het verdriet van Zundert
Nieuwe Revu, 1 februari 1990
Niemand wist dat Vincent van Gogh geboren was in Zundert. Voor Nieuwe Revu ging ik er een week zitten. Iedereen deed zijn best. Antonio, de kok van het Italiaanse restaurant bracht me naar Sauna Diana, een van de vele bordelen daar. Ik ging er alleen maar heen voor het verhaal (ook Van Gogh ging naar de hoeren), maar de Revu wilde de vage onkostenrekening toch niet betalen. Veelbetekenend keek de redactiesecretaresse me daarbij aan. Terwijl Anonio toch echt als enige gebruik had gemaakt van de service. (Tweehonderd gulden.)
Jonge honden, woeste plannen
Nieuwe Revu, 18 juli 1991
Revu stuurde me graag naar plekken waar je al meteen dacht wat doe ik hier. Zoals Camping De Appelhof op Terschelling waar jongeren zich het leplazerus zopen. Met twee meisjes die van het eiland afwilden, veel Risk, Doe Maar, gevoos, en gelul over dingen die net ergens anders gebeurden. Wat een ellende om jong te moeten zijn.
Duitslands nieuwe demagoog
Nieuwe Revu, 19 maart 1997
Voor Revu met Emile Ratelband mee naar Keulen, waar hij de werklozen daar het Tjakaa! Gevoel ging bijbrengen. Hoe je positief moest blijven met een mooi Duitse meisje naast je dat van je wegliep zodat alles ongemakkelijk werd. Emile gaf me een hand en noemde me ‘Joost’, maar keek me niet aan.
duitslands-nieuwe-demagoog dpf
Het meisje uit het oosten
Nieuwe Revu, 16 december 1998
Wendel, een heel mooi blond meisje uit Oost Groningen deed mee aan het tv programma Miss Pin Up. Fotograaf Clemens Rikken en ik volgden haar tot op haar meisjeskamer waar ze zich helemaal voor ons uitkleedde, maar Revu durfde die foto’s niet af te drukken. Ook mocht ik dat niet opschrijven. En ook niet dat ik haar echt opwindend vond. Het moest ironischer. Ze moesten daar namelijk net van hun vunzige reputatie af.
Connie was here
HP/De Tijd, 26 maart 1999.
Mee op de grote succestournee met de net door de kritiek neergesabelde Connie Palmen, langs alle huisvrouwen van het land. Met de zenuwachtige interviewer Maarten ‘t Hart die alle fouten uit de boeken van Palmen had gehaald, en de deemoedige knecht Jeroen Vullings. Aan het einde van haar optredens zegende de schrijfster de dames. Echt!
“Joehoe, JP!”
HP/De Tijd, 3 maart 2006.
Als Balkenende iets niet kan dan is het wel met de Brabanders op carnaval. Maar ook de premier moest met de gemeenteraadsverkiezingen de verkiezingen in. “Hé Bak Ellende!” “Het is echt een sukkel!” Twee Surinaamse dames hadden zelfs nooit van hem gehoord. “Is hij van de televisie?”
Rita Verdonk
HP/De Tijd, 24 november 2006
Rita Verdonk moest op campagne voor de VVD, maar deed het puur voor zichzelf. Het enige onderwerp van Rita was Rita, maar de zaaltjes waren soms verrassend leeg. Een aankondiging voor wat ging komen.
Stappen met Ella
HP/De Tijd, 29 juni 2007
Met Ella Vogelaar door de Vogelaarwijken. Hoe ‘onder de mensen’ in de praktijk vooral neerkomt op ‘onder de buurtwerkers.’ De plaatselijke probleem Marokkanen ontging het allemaal. Toen al bleek dat er wel ambities waren, maar geen geld.
