Pim Fortuyn
Met de opkomst van Pim Fortuyn veranderde er iets in de Nederlandse samenleving waarvan we de gevolgen nog steeds niet kunnen overzien. Als politiek redacteur van HP/De Tijd zat ik in de frontlinies. Het was de meest enerverende periode van het weekblad. Hieronder een aantal artikelen die ik in die periode, al dan niet samen met mijn collega Stan de Jong schreef. Over het politieke klimaat, de moord, de moordenaar, de falende beveiliging en het LPF drama.
Het verdriet van Nederland
HP/De Tijd, 26 april 2002
Tien dagen voor de moord op Pim Fortuyn analyseerde ik de toestand waarin de Haagse elite zich bevond. Het kabinet Kok bibberde door de niet te stuiten bolletjesslikkers, de wachtlijsten in de zorg, problemen met Marokkaanse jongeren enz. Iedereen sprak, met Fortuyn, over De Puinhopen van Acht Jaar Paars. Jan Peter Balkenende trok ook wat aandacht met een opiniestuk waarin hij afstand nam van het ideaal van de multiculturele samenleving. Dat was meteen de laatste keer dat we hem daarover hoorden.
De demon is dood
HP/De Tijd, 10 mei 2002
Op de avond dat Fortuyn werd vermoord, schreven Stan de Jong en ik dit commentaar, waarbij voor het eerst het demoniseren van Fortuyn aan de kaak werd gesteld.
De tweede moord op Fortuyn
HP/De Tijd, 17 mei 2002
Een beschouwing over de naweeën in de Nederlandse media na de moord op Fortuyn en over de leegte die hij achterliet in het debat. Ook een overzicht van hoe er in de buitenlandse media werd geschreven over het Nederland na de moord.
het-einde-van-het-fortuynisme pdf
De LPF oorlog. Bericht uit de loopgraven
HP/De Tijd, 1 oktober 2002
De verwachte puinhoop in de LPF gelederen liet niet lang op zich wachten. Een reportage over de tragikomedie op het Binnenhof, die, een dag na de dood van prins Claus, leidde tot de val van Balkenende 1. Wat een tijden.
Waarom Volkert het echt deed
HP/De Tijd, 25 april 2003
Waarin ik, met dank aan advocaat Mr. Th. U. Hiddema, de volledige verklaring van Volkert van der G. naar buiten breng. Een scoop, maar in die dagen waren de Nederlandse media bitter weinig geïnteresseerd in het hoe en waarom van Volkert van der G.
waarom-volkert-het-echt-deed pdf
Fortuyns beveiliging: Een bloody shame.
HP/De Tijd, 2 mei 2003
Samen met Stan de Jong analyseerde ik het rapport van de doofpotcommissie Van den Haak over de beveiliging van Fortuyn, waarin op schandalige wijze de fouten van de zittende macht werd afgedekt. Keer op keer, werden alle bedreigingen door de overheidsdiensten genegeerd. In de Tweede Kamer werd het rapport (met uitzondering van de LPF) met instemming ontvangen, en dat was dan weer dat. Lees het terug en het bloed gaat weer koken.
fortuyns-beveiling-bloody-shame pdf
“Pim was een dierenvriend.”
HP/De Tijd, 16 mei 2003
Interview met LPF Kamerlid Joost Eerdmans over diens opmerkelijke raakpunten met Volkert van der G., en een curieuze briefwisseling tussen Eerdmans en Sjoerd van der Wouw, toen kantoorgenoot van Volkert van der G., twee weken voor de moord op Fortuyn.
Volkert en zijn milieu
HP/De Tijd, 6 juni 2003
Eerste van een reeks artikelen (al dan niet samen met Stan de Jong) over Volkert van der G., zijn motieven, zijn helpers. Geschreven met hulp van extreem links onderzoeker Peter Siebelt. Met name de illustratie met de stamboom van verdachte connecties, zou tot veel reuring leiden.
Volkert’s verborgen verleden
HP/De Tijd, 4 juli 2003
Tweede, zeer uitgebreid cover artikel van Stan en Jong en mij over de achtergrond van Volkert van der G. Over Wageningen, veganisme, anarchisme, dierenactivisme, en de herkomst van het vuurwapen. 2Vandaag (nu 1vandaag) was een van de weinige andere media die ook aandacht besteedden aan het verleden van Volkert.
volkerts-verborgen-verleden pdf
De zelfmoord van de LPF
HP/De Tijd, 29 augustus 2003
HP/De Tijd werd in die tijd door linkse journalisten ‘het LPF krantje’ genoemd, dan wel ‘De Fortuyn bode’, maar deze uitgebreide reportage bewijst dat we weldegelijk zeer kritisch waren over de LPF soap. Over de opstand van de leden in de provincies, de losgezongen fractie, de rol van Marten Fortuyn, en de belangen van de vastgoedjongens die tot de implosie zouden leiden.
Paul Cliteur is bang- en terecht
HP/De Tijd, 2 april 2004
Ergens tussen het post-LPF en pre-Wilders tijdperk, speelde het item vrijheid van meningsuiting weer op toen Paul Cliteur vanwege de bedreigende sfeer stopte met zijn column in Buitenhof vanwege de sfeer van bedreigingen.
