In 1983 debuteerde ik met de verhalenbundel De dood, de stad, de rug tegen de muur bij uitgeverij In de Knipscheer. Dat was in een serietje waar ook het debuut van Herman Brusselmans verscheen. In zijn tempo (drie per jaar) produceer ik ze niet. Mijn tweede boek, een roman, heette Wraak! en verscheen bij uitgeverij Bert Bakker in 1989. Het werd genomineerd voor de AKO literatuurprijs. Naar aanleiding van mijn bezoeken aan de DDR schreef ik daar een non fictie boek over, Over de Muur. Daarna woonde ik een jaar in Austin, Texas, en schreef een korte roman over een seriemoordenaar, De Spier. Dat was in 1993. Ik was in die tijd ook redacteur van het literatire tijdschrift De XXIe eeuw. Toen volgden de romans De therapie (bij uitgeverij Querido), Broers, en Deltablues (bij De Bezige Bij.)

De dood, de stad, de rug tegen de muur. (1983)

De verhalenbundel waarmee ik debuteerde. Het zijn stadsverhalen. Fragmenten, deels. Er wordt nagedacht, over wat een stad is, enz. Ik wilde toen nog weergeven wat er in de hoofden van mijn personages leefde. Later raakte ik steeds meer geïnteresseerd in wat er tussen de mensen gebeurt. (Lees hier een interview)

Wraak! (1989)

Een obsessief geschreven, doorgecomponeerde roman, telkens opstartend vanuit een dialoog tussen twee broers. (Dit was de eerste keer dat ik over broers begon te schrijven.) Spiegeling, ironie, herhaling, labyrintisch. Een boek dat met me op de loop ging en waarvan ik me los heb moeten worstelen. Het bleek geen weg te zijn die ik verder zou afleggen. Mijn romans werd realistischer, denk ik, zeg maar Amerikaanser. (lees hier de recensies)

Over de muur. Oostduitse levensverhalen (1991)

Non fictie. In het laatste jaar dat de DDR bestond, vroeg ik de bewoners naar hun levensverhaal. Sommige waren met net zoveel gemak door de nazitijd als door de communistische periode gestapt. De ontgoocheling stond op hun gezichten. Maar echt blij met de komst van het vrije Westen, leek niemand. (lees hier de recensies)

De spier (1993)

Korte roman over Albert, niet alleen een journalist met een Duits accent die de waarheid achter Oswald wil ontrafelen, en de moord op JFK, maar die ook levende mensen opensnijdt. Een journalist op zoek, maar naar wat, dat is nogal een thema geworden in m’n romans. (lees hier de recensies)

De therapie (1997)

Een roman die speelt in de weerzinwekkende wereld van de psychologen, die ziektebeelden verzinnen waar je bijstaat, zoals het Meervoudig Persoonlijkheids Syndroom, waardoor personen uiteen zouden vallen in meerdere personages. De hoofdpersoon heet Carl. Carl, Albert, het zijn namen waar ik van hou. (lees hier de recensies)

Broers (2002)

Een roman over de jaren tachtig, de aanslag op Rob Scholte, de kunstscene en, ja, broers, en, ja, een journalist. (lees hier de recensies)

Deltablues (2008)

Een (pop) journalist op zoek in de dagen dat hij vijftig wordt. Zijn broer is al heel lang in Amerika. Hij moet iets. Maar hij kan niet over zichzelf praten. En dan is er nog zijn moeder, die veel dingen van hem wil. Het is mogelijk dat hij aan het einde van de roman uit zijn lethargie ontwaakt. (lees hier de recensies)