Volgens Paul van Weel zal Bos geheel het schip in gaan de komende verkiezingen. Hij legt dit in tien punten uit, en komt met een voorspelling van de verkiezingsuitslag (zowel de gemeente als de Kamer.) Joost Niemöller ziet dat anders en komt in het volgende stuk met zijn tien punten.
PvdA van 21 naar 27 zetels. Alle voorspellingen over de verkiezingen kunnen de prullenbak in. De PvdA, weggehoond, in de hoek gezet, maakt in een week een comeback zoals je die maar zelden ziet in de politiek. De breker betaalt? Vergeet het maar. Balkenende kan zuur in z’n eentje de rit gaan uitzitten, Bos heeft [...]
Het kabinet viel nergens over. Het was allemaal show. Een race om de kiezersgunst. De politiek drijft mee met de golven van de publiciteit. Er is geen beleid voor de toekomst. Wouter Bos voerde continu zijn eigen campagne en maakte ook van de val van het kabinet zijn eigen show. Zoiets zou niet moeten kunnen. [...]
De PvdA heeft geen vijanden meer nodig. Ella Vogelaar heeft het slagveld binnen de partij betreden. Chop! Chop! Daar gaat Wouter zijn kop! Op naar de nul zetels! Hoe een getergde, ijdele furie alles verzengt.
Hoe zat het nou echt? Maakte Balkenende een knieval naar de PvdA? Was Hamer de koningin van het Binnenhof? Paul van Weel ziet dat toch echt anders. Nog een keer analyseert hij de crisis die er geen was. De dubbelrol van Wouter Bos en de emoties van Mariëtte Hamer staan daarbij centraal.
Paul van Weel zat het Kamerdebat over Irak, maar eigenlijk over Balkenende, helemaal uit, en constateerde dat het vooral links was die door de plomp ging. Balkenende kreeg in grote lijnen gewoon zijn zin, iets wat links niet leek te zien. En verslag in kamerjas.
LeCorbeau ziet dat de recente knieval van Wouter Bos voor de islam niet alleen getuigt van een moemakende zigzagkoers met de vage hoop weggelopen kiesvolk terug te vangen. De gang van de PvdA neemt ook bijbelse proporties aan.De ChristenUnie moet nu afhakken.
Gisteren op het PvdA congres trok Wouter Bos weer es ouderwets de links-populistische registers open met een dramatische oproep over het land van Wilders en de veiligheid van meisjes met hoofddoeken. Dat de argumenten van Bos niks voorstelden, toont Paul van Weel aan.
